واقع بینی و نگرش به مشکلات

واقع بینی خیلی مسئله مهیه. اونهایی که واقع بینند معمولا با مشکلات راحتتر برخورد میکنند. غلوگونه و رویااندیشناک تصمیم نمیگیرند و در پی راه حقیقی و عملی برای برون رفت از مشکل ایجاد شده هستند. بدون استرس و تردید، کاری که در پی اش به هدفشان که گره گشایی از کلاف سردرگم زندگیشان است را شروع میکنند و تا پایان با احساس مسئولیت همیشه فعال-به دلیل درک شرایط مشکلات کنونی-، کارشان را به وفق مقصودشان سوق میدهند. اما در تقابل واقع بینان افراد متوهم و غالبا ناموفقی هستند که حال را رها میکنند و به دنبال راهی رویایی برای گره گشایی از گره گم زندگیشان هستند. اینها همان افرادی هستند که میگویند ما بدشانسیم. همانهایی که همیشه حسرت گذشته را میخورند و زمان حالشان را به بدترین وجه میسوزانند و نابود میکنند.
واقع بینی مسئله ایست که به راحتی قابل درک است اما صرف واقع بینی برای زدودن مشکلات کافی نیست ولی لازم است. لازم است تا با دید درست نسبت به وقایع واقعی زندگی تصمیم بگیریم و عمل کنیم. که وقتی با اراده ای محکم ترکیب شود، معجونی قوی میسازند که با مصرفش انرژی بالایی را در خم کردن کمر مشکلات میدهد.

پ.ن : وجه سوم پست «نصیحت«

فید کم. افزونه زیاد!

* یکی از مشکلات این چند روزم که تازه دوباره ای دی اس ال گرفته بودم این بود که با وجودی که وقت زیادی روی خوندن فیدهای گودر میگذاشتم دست آخر نمیتونستم همه فیدهایی که حتی میخوام بخونم، بخونم. اصلا به این فکر نکردم که این مشکل را حل کنم. شاید چون مشکلی نمیدیدم؟! و یا شاید متوجه علت امر نبودم. یه لحظه به خودم اومدم دیدم ای بابا، هیچ میدونی چقدر الکی وقتت را سر خوندن حتی تایتل فیدهایی میکنی که اصلا محتوای مطالبش به گروه خونی تو نمیخوره و به هیچ وجه به دردت نمیخوره. پسف در پی اقدامی رفتم و نزدیک به صد و بیست تا فیدهای آشغالم را پاک کردم. حالا بیشتر اینا مربوط میشد به اونایی که دیگه آپ نمیکنند یا مثلا فیدهایی که دونسته اضافی اند و هیچوقت اصلا خونده نمیشند و الکی قاطی فیدام هر چند وقت یه بار مارک آل روشون میخوره و … . این بود که الان تعداد سابام تو صفحه ی ترندهای گودرم اینا نشون میده. الان انگار یه نفس راحتی کشیدم. اونطوری قابل مهار نبود واقعا.

* یک مشکلی که در این هفته برایم روشنتر شد این بود که چرا از فایرفاکس بهینه تر استفاده نمیکنم؟ یعنی اینکه چرا از این همه اد-اونز(اکستنشن) فقط به چندتایی اکتفا کردم و بیشتر از دیفالتهای خود برازر استفاده میکنم. این بود که سعی کردم برم دنبال چند تا اد-اونز که بتونم بعضی کارام را راحتتر و سریعتر انجام بدم. میدونم بیشتر ملت از افزونه های معروف کم وبیش استفاده میکنند. من خودم هم نسبتا از همه ی اون اد-اونزا استفاده میکردم ولی الان میخوام چند تا افزونه به شدت کاربردی را با مثال عملی معرفی کنم. که کمتر دیدم جایی معرفی بشند.

- اگر مثل من مدام صفحات زیادی باز میکنید و میبینید که بسیار گیج کننده شده با استفاده از لانچ فاکس تب میتونید در یک صفحه ای قابل تنظیم همه صفحه ها رو به صورت شیک ببینید و از میان این همه تب، به تب دلخواه برید، اما اگر دیدید اینقدر صفحه ها زیادند که نه وقت و نه حوصله ی خوندن این صفحات را دارید، میتوانید از بوکمارک فایرفاکس استفاده کنید و با شورت کات کنترل و دی و یا فشار دادن ستاره کنار آدرس بوک مارک کنید. خوشبختانه خود فایرفاکس مدیریت خیلی خوبی برای بوکمارکها داره. ولی ممکنه شما بخواهید در جای دیگر در پای کامیپوتر دیگر به این بوکمارک که روی کامپیوتر خودتان ذخیره شده دستیابی کنید که بهترین افزونه جهت اینکار و  دسترسی به بوکمارهاتیان افزونه اکس-مارکز است که قابلیت سینک کردن هم دارد و به شما اجازه میدهد هر جایی هستید بوکمارکتان را همراه داشته باشید. اما گاهی اوقات شما استفاده به مراتب بیشتر از بوکمارکتان دارید و اینقدر بوکمارتان شلوغ است که عملا برای موارد خیلی فوری کمی وقتگیر میشود. پس بهتر است از افزونه عالی رید-ایت-لیتر استفاده کنید. که هم اطلاعات را هر جا که باشید میتوانید ببینید و هم به صورت آفلاین قابلیت خوانده شدن داره. این اد-اونز به شما کمک میکند مثلا مقالاتی که دیشب جستجو کردید و یافتید رید-ایت-لیتر کنید و فردا صبح در جای دیگر تک تک به بررسی آن مقاله ها بپردازید.
- فک کنم فرهنگ استفاده از استیکی نوت برای کاربران اینترنتی مخصوصا بیشتر جا افتاده و دلیلی برای توجیه نیست که بسیار وجودش واضحه. برای این منظور ساده ترینی که دیدم این افزونه خوش دست با نام ریلی-سیمپل-استیکی هست. و به عنوان یادآور دم دستی خیلی به درد بخور هم هست.
- گاهی اوقات هنگام خواندن مقالات بهتره از شر تبلغات یا لینکهایی که در منوها هستند راحت شویم و فقط تمرکزمان بر روی خواندن مقاله باشد. بهترین راه افزونه تیدی-رید است. که در این زمینه شاهکاریست واقعا.
- دنبال افزونه ای بودم که بشه از هر جایی به تمام سایتهای که عضوم دسترسی پیدا کنم و همچنین کارهای از قبیل فرم پر کردن و تولید پسورد و … را داشته باشه. الان میتونم بگم من خیلی از این افزونه راضیم. فقط و فقط باید یه یوزرنیم و یه پسورد یادم بمونه که به اون هم میگند مستر پسورد یا شاه کلید. و بقیه سایتهایی که توشون عضوم و این افزونه اطلاع داره به صورت خودکار من را لاگین میکنه. یا مثلا یه امکان دیگه اینه که وقتی شما میخوای یه اکنت بسازی دیگه مجبور نیستی اون پسورد معروفتا که صد جا دیگه وارد کردی بزنی، بلکه بیا و اجازه بده به خود افزونه تا برات پسورد مناسب تولید کنه و اون بشه پسوردت. و اصلا هم نیاز به حفظ پسورد نیست. گفتم که شما فقط نیازه شاه کلید را بلد باشی، بقیه کارا با افزونه فوق العاده لست پس است.

خوب، دیگه لازم نمیدونم توییترفاکس،گریزمانکی،اف-ای-بی-ای، ادبلاک و … را اشاره کنم.

ضمن اینکه طبیعیه این افزون هایی ست که من بیشتر باهاش کار میکنم چونکه نیازمه. شاید نیاز شما و کار شما چیز دیگری باشد که بالطبع به مقتضای اون مطمئنا افزونه ای باب میل شما در این بیکران افزونه های اف اف پیدا میشه و مورد استفاده قرار میگیره.

متاسفانه، در وبلاگهای آی تی چه ایرانی چه خارجی دیگه انقدر به فایرفاکس اشاره ای نمیشه که قبلا میشد. مدام افزونه معرفی میکردند و از کوچکترین تغییر ورژن ملت را پست بارون میکردند. اما حالا با جنگ سخت میان این مرورگرها و رسیدن مطلوب به موضع شعاری که آیتی نویسان میدادند(که همان استفاده از فایرفاکس بود) این معرفی افزونه ها و صبحت از فایرفاکس کمرنگتر شد. و همیشه منتظر جدیدترین نسخه از این مرورگر هم هستم.

.

مشترک فید این وبلاگ شوید. تا هیچ مطلبی را از دست ندهید.

سیگاری جماعت

مقدمه: زردنویسی اصولا کار بسیار راحتیست. ماشاالله سوژه هم که تا دلتون بخواد هست. زردنویسان دنبال کسب مخاطبان سطحی نگر و عوام هستند. وچون محتوای اینجور مطالب عامه پسند است مورد توجه هم قرار میگیرد. ولی در نقطه ی مقابلش باکِسوتان و باسوادانی قرار دارد که هم تنفر ویژه ای از زردنویسی دارند و هم در پی امری مهمتری از جذب خواننده های سطحی اند. و همیشه طوری ژست میگیرند که نه، ما جزو زردها نیستم واز  زردها هم بدمان میاید. برای همین هم همیشه آنطور که باید و شاید به حقشان نمیرسند.

والا ما که سیگاری نیستم. اما دوستانی که وبلاگ را میخونند سیگاری توشون هس. نظرتون چیا رفقا، سیگاریا؟!

بازی وبلاگی: چهار وبلاگ محبوبتان!

همیشه دنبال وبلاگهایی میگردم که باب میلم منویسند، وبلاگهایی که مثل من فکر نمیکنند، وبلاگهایی که زیبا مینویسند، وبلاگهایی که آنقدر ارزش خواندن دارند که یک کتاب. همیشه به لینکهای دوستان در گوشه موشه های وبلاگهایی که خیلی دوستشون دارم سرک میکشیم تا بلکی یه وبلاگ تازه، یه انرژی ناشناخته دوباره کشف کنم به گودرم اضافه کنم و منتظر انتشار مطلب جدیدش بشم. میدونم که این حس من تقریبا توی خون اکثر وبلاگنویسها هست.
هدفم از بیان این مطلب دعوت از هر وبلاگنویسی که این مطلب را میخواند به نام بردن چهار وبلاگی که عاشقانه دوست دارد و همیشه میخواندش. شاید این را بازی وبلاگی بشود گفت، شاید نه. و شاید قبلا این حرکت در گوشه ای دیگر در جای دیگر این وبلاگستان پهناور انجام شده(که حتما شده) اما همیشه تازگی دارد و ارزشمند است.
میدانم چهار تا خیلی کم است. من خودم بیش از دویست وبلاگ را دنبال میکنم و همه اشونم دوست داشتم که توی گودرم سابشون کردم. اما با زور و فشار میشود چهار تایش را جدا کرد.

چهار وبلاگهایی که همیشه دوست دارم بخوانمشان(بدون ترتیب): سه روز پیش – لنگ دراز – یه وجب خاک اینترنت – یه مهندس خسته

هر وبلاگنویسی که این مطلب را میخواند در صورت تمایل این لیست چهار وبلاگ محبوبش را در وبلاگش منتشر کند تا دیگران هم با وبلاگهای خوب دیگر آشنایی پیدا کنند و در کامنتدونی یا با لینک به این پست در وبلاگشون (که پینگ بشه) من را مطلع کنند و در پایین همین پست لینک میدهم. درضمن همه هم دعوتند و نخواستم نامی بیارم ترسیدم اسمی از قلم بیافته.

مشارکت کنندگان در بازی:

- هدی از وبلاگ «روزنوشت های یک دختر نسبتا خوشبخت» (+)
- خانوم یه نقطه ای از وبلاگ «خانوم یه نقطه ای» (+)
- مسعود از وبلاگ «نوشته های بی پایان» (+)
- آزاده از وبلاگ » دل نوشته های دینه» (+)

نصیحت

یک وجه از «نصیحت»ی که برخی میکند برمیگرد به سن و سال و کثرت تجربه. یک وجه دیگر اشاره به خودبزرگ بینی و خُردنگری جمعی دارد. اما وجهی از نصیحتی که برخی میکند بر میگردد به گوش به زنگ کردن خود. فردی مانند خود میبابند و چون همذات پنداری میکنند هدف گم شده اشان را در قالب نصیحتی به فرد، متوجه خود میسازند و در واقع خود را نصیحت میکند.

فیلم Inside، حاملگی پرمخاطره

از ژانر وحشت زیاد خوشم نمیاد و برای همین کمتر فیلم در این زمینه میبینم. چون به نظرم زیادی غیرواقعی میخواند ترس را تحمیل کنند و خوب معدود فیلمهایی هم در این ژانر هستند که  موسیقی عالی – افکتهای باور پذیر – فیلمبرداری وحشتزا و فیلمنامه ی درست و درمونشون آدم را جذب دیدنش میکنه.
دیروز فیلم Inside را دیدم. تعریفشو در جایی خوندم و رفتم سری به آرشیو زدم و دیدم هم زیرنویس فارسی اش اوکیه و هم مدت زمان فیلم کمه که در طی دو-سه روز تیکه تیکه دیدمش.

فیلم از صحنه تصادف دو ماشین شروع میشه که راننده های هر دو ماشین زن بودند و هر دو باردار. بر اثر این حادثه که چهار ماه قبل از کریسمس بوده یکی از این زنان جنینش میمیرد و آن یکی(سارا) آش و لاش شده و شوهرش(دوست پسرش) که کنارش در ماشین نشسته بود بر اثر اصابت سرش به شیشه ماشین کشته میشود. مادری که فرزندش را از دست داده بود تصمیم میگیرد در شب کریسمس بیاید و از کسی که فکر میکرد مقصر کشته شدن بچه اش است انتقام بگیرد که در این راه حوادث بسیار فجیعی می افتد که لطف فیلم در دیدن همین صحنه هاست وگرنه فیلمنامه تقریبا همین بود که تعریف کردم. ببخشید اگر میخواستید ببنید چون تا اواخر فیلم زن قاتل معلوم نیست از کجا اومده و من لو دادم که البته اونایی که عشق این ژانرند به خاطر پایان قصه نمیشینند اینجور فیلمهارو ببینند.

افکتهای باورپذیری را در این فیلم به کار بردند. یعنی وقتی آلت قتاله زن که قیچی باشه در جاهای مختلف اعمم از دست – چشم – پا – سر و … فرو میکرد واقعی به نظر می اومد و چون فضای فیلمبرداری و اون اتاق تاریک آغشته به خون که با صدای ضجه زن همراه بود و موسیقی فیلم که تولید ترس میکرد را داشت خیلی واقعی تر جلوه میداد به طوریکه این فیلم را هر زن حامله ای ببینه از ترس تا یه هفته شبا چفت در خونش را صد بار چک میکنه و بعد با ترس و لرز میگیره میخوابه.

این فیلم R ریتد 75 دقیقه ای محصول فرانسه در سال 2007 توسط الکساندر بستیلو که اولین کارش هم بوده ساخته شده که با نام À l’intérieur هم شناخته میشه. رتبه ی کاربران IMDB به این فیلم 7.1 بوده که با توجه به ژانرش نمره ای قابل توجه است. اینم پرفایلش توی IMDB.
در محموع میشه به این فیلم نمره 6 از 10 داد. چون تونست ترس تولید کنه و حداقل تاثیر ترس را در حین فیلم بر مخاطب بگذاره.

مطلب بعدی در حال آماده شدن است، اگر قصد دارید مطلبی از این وبلاگ از دست ندهید مشترک فید وبلاگ شوید.

OS گوگل کروم و آینده OSها

در این هفته شاید داغترین خبر دنیای آی تی، سیستم عامل گوگل کروم بود که در مهمترین منابع آی تی، خبر و تحلیلش بر روی خروجیشان قرار گرفت. و هر تحلیلگری با توصیف شرایط آینده و زمانی که این او اِس منتشر میشود مطالبی نگاشتند. و جو این موضوع بیشتر حالت ناامیدانه به این قضیه دارد. و بسیاری آینده ی نسبتا ناموفقی را برای سیستم عامل گوگل حدس زدند.
اما من در این مطلب قصد دارم نظر خودم را در مورد سیاست گوگل، آینده این سیستم عامل و حوادث اطرافش بگم.

سیستم عامل آندروید که چند مدتیست بسیار محبوب شده به طوری که اچ تی سی سومین گوشی خودش با نام Hero را با این سیستم عامل عرضه کرد و موتورولا و ساموسونگ و حتی ال جی هم در پی استفاده از این سیستم عامل برای عرضه محصولات اسمارت فونهای خودشانند. منظورم اینه که آندورید را خیلی تحویل گرفتند و کلی الان سیستم عامل محبوبیه. شاید به همین علت گوگل غلغلک شده و استارت پروژه گوگل کروم او اِس را زده که شاید به محبوبیت آندروید برسه. اما  در بعضی از تحلیلها گفته میشود آندروید در تضاد با این سیستم عامله. دلیلی هم که برای این حرف است اینه که گمانه زنی هایی مبتنی بر کاربرد آندروید بر روی نتبوکها و انتشار در بازاره. پس، این سیستم عامل جدید که مخصوصا برای نتبوکهای سبک و کاربردهایی که غالبا آنلاین و کاربردهای «محاسبات ابری» دارد با آندورید در تضاد و مقابل همند. این حرف تا حدودی درست است. زیرا اگر تلاش گوگل برای کنترل آندروید که فقط برای اسمارت فونها باقی بماند کوتاه و ضعیف باشد، مطمئنا تا نیمه ی دوم سال 2010 حتما نتبوکهای زیادی را شاهد خواهیم بود که آندورید دارند. اما به اعتقاد من گوگل با سیاستی که دارد کنترلی بر این امر خواهد کرد و اگر میدانست توانایی چنین کنترلی را ندارد هیچگاه استارت این پروژه سنگین(گوگل کروم او اِس) را نمیزد.

در آینده ی نه چندان دور شاهد خواهیم بود که اکثریت موجودیت فعلی اعمم از نیاز به سخت افزار بالا – نرم افزارهای آفلاین – فضای ذخیره سازی بالا و حتی سیستم عامل قدرتمند و پیچیده به این حالتی که همکنون برجسته و مورد نیاز هست، نخواهد بود. نقش اینترنت و پدیده محاسبات ابری چنان بزرگ و پررنگ میشود که کم کم نه سخت افزار بالا مهم خواهد بود و نه سیستم عامل قوی. چون همه چیز بر روی ابر قرار میگیرد و همه نیازها آنجا برطرف میشود. حال، این توضیحات وجود این سیستم عامل جدید گوگل را به خوبی توجیه میکند و میگوید چرا هدف گوگل نتبوکهایی خواهد بود که در آینده بسیار پرکاربردتر از حال خواهند بود. حتی پیشرفتهای سیستم عاملهای همچون ویندوز تقریبا کند و سپس متوقف میشود و تمرکز اصلی این شرکتهای تولید کننده سیستم عامل بر روی ابری شدن میرود. و چون در این مباحث نوع سخت افزار و سیستم عامل مهم نخواهد بود و فقط راهی برای ارتباط با این ابر مطرح میشود که همان مرورگر است باعث میشود شرکتهایی همچون مایکروسافت همان راهی را دنبال کنند که گوگل در این سالها استارتش را زده. گوگل، مرورگر محبوب کروم که راه ارتباطی با ابر است را دارد فقط به یک سیستم عامل سبک و سریع و امن نیاز دارد. که با استفاده از محبوبیتی که همکنون گوگل دارد و تبلیغات رایگانی که دوستارانش در وبلاگهایشان برای این سیستم عامل میکند منجر به گستردگی استفاده و مقبولیت عام میشود. البته این صحبتها در حالی صورت میگیرد که مایکروسافت هیچ کاری در مقابل انجام ندهد. که همه میدانیم اصلا چنین نیست. مایکروسافت، گوگل را دشمن شماره یک خود میداند و حتی از قبل برای چنین روزهایی تدبیری اندیشیده که ویندوز Azure یکی از آن اندیشه هاست. و با سابقه ی درخشان و محبوبیت عام و تمام کاربران خانگی و سهم عمده ای که از بازار چه در پی سی ها و چه در نتبوکها و لپتاپها دارد نمیگذارد در این حوزه گوگل به موفقیت برسد و شاید علت اصلی همه ی تحلیلهایی که بر شکست گوگل کروم او اِس تاکید دارند همین مسئله ی مهم باشد.
در آینده و در نبرد سخت و دشوار این دو غول عمده آی تی باید شاهد اتفاقات جریان ساز باشیم و بدانیم که نه گوگل شکست میخورد و نه مایکرسافت. بلکه برنده اصلی این نبردها تنها کاربرانند که بهترین ها نصیبشان میشود.

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

مطلب بعدی در حال آماده شدن است، اگر قصد دارید مطلبی از این وبلاگ از دست ندهید مشترک فید وبلاگ شوید.

بهترین آلبوم های موزیک سال 87

در این چند هفته به علت جو ملتهب و افسرده ملت آلبومهایی موسیقی که قرار بود به مارکت بیایید به تعویق افتاد و غیر از تک آهنگهای خاص، آهنگهای ایرانی آنچنانی در دست شنود نبود. افرادی مثل من که روزمره بیشتر پای کامپیوتر هستند، موزیک،برایشان پس زمینه ای است که همیشه باید جاری باشد. و طبیعتا موزیکهای جدید در الویتند.
اما با نبود موزیکهای جدید آنچنانی در این روزها سری به آرشیوم زدم و آلبومهای سال گذشته را ورق زدم. هم خاطراتی زنده شدند و هم پی بردم سال گذشته عجب سال پربالی بوده. برای همین تصمیم گرفتم یه رتبه بندی شخصی به آلبوم های مطرحی که در سال گذشته به مارکت عرضه شدند داشته باشم.

8- احسان خواجه امیری – فصل تازه
احسان یکی از محبوبترین خواننده های ایرانیه و دلیلشم بیشتر برمیگرده به همکاری با صدا و سیما و پسر ایرج بودنش. در زمستان سال پیش آلبومی ارائه داد و سعی کرده بود پیشرفتی در فضای کلی موسیقش ایجاد کند اما به نظرم آنچنان موفق نبود. ولی با این وجود آهنگهای گریه و حقیقت داره دلتنگی از کارهای خوب این آلبومند.

7- امیر یگانه – بی تو تنهام
اولین آلبوم امیر یگانه با تنظیمهای قوی که سیروان خسروی بر آهنگهایی چون من بودم و تو و به منم یاد بده کرده بود اسمی تازه را به مارکت موسیقی ایران معرفی کرد. سطح آلبوم برای آلبوم اولی در این شرایطی که رشد قارچ گونه ی خواننده وجود دارد قابل قبوله. آلبوم ضعف چندانی ندارد و حرفه ایست اما میتوانست بهتر از این هم باشد. با تغییر جهتی که در آلبوم بعدی میدهد میشه بهتر قضاوت کرد.

6- محسن یگانه – نفس های بی هدف
اولین آلبوم رسمی و شاید چهارمین آلبوم در کل را از این خواننده پرآوازه که  شادمهر الگویش بوده و هست این آلبوم را راهی بازار کرد. تنظیمهای عالی از شهاب اکبری را شاهد بودیم. اشکال بزرگ این آلبوم تکراری بودن اکثر قطعات برای طرفداران بود. و همین شاید باعث شد کمتر فروش داشته باشد. ولی در مجموع آلبوم موفقی بود. که میتوان بهترین آثارش را در نفس های بی هدف – نخواستم – گناهی ندارم و سرتو بالا بگیر دید.

5- فرزاد فرزین – شوک
دومین آلبوم فرزاد فرزین(اولین آلبوم شراره بود) با سختی هایی که در مجوز گرفتن داشت در پاییز به بازار آمد. قبلا و در سال 85 قرار بود آلبومی با نام تعقیب منتشر شود که به خاطر همکاری فرزین با شبکه های ماهواره ای نتوانست از ارشاد مجوز بگیرد و بالاخره آلبومی به نام شوک با موفقیت وارد بازار کرد. استقبال از این آلبوم خوب بود و جزو پرفروشترین آلبومهای ایران در سال پیش بود. از آهنگهای زیبای این آلبوم میتوان شوک – بازیگر(آهنگساز: م.چاوشی) و بمون را نام برد.

4- سیاوش قمیشی – رگبار
این آلبوم بعد از دو سال و بعد از آلبوم ریمیکس کارهای مطرح قبلی قمیشی در تابستان سال گذشته عرضه شد. آلبوم بسیار زیبایی بود و توانایی قمیشی در این سنین را همچنان اثبات میکند. کمی هم تم راک لایت را به این فضای این آلبوم آورده بود که خود مقدمه ای را فراهم کرده برای آلبوم بعدی اش که به نظر میرسد فضای راک کاملتری را در آلبوم بعدی قمیشی شاهد هستیم. آهنگهای زیبای این آلبوم پرنده مهاجر – خدا جون و تو که رفتی بود.

3- علی عبدالمالکی – نامسلمان
سومین آلبوم عبدالمالکی در تابستان سال گذشته بسیار شنیده میشد و این نشان از آن دارد که همچون بنیامین 85، عبدالمالکی مورد قبول عامه مردم قرار گرفته. در این آلبوم با سروش اس جی ترک کار کرد و با صدای زیبایی که دارد آلبومی را به مارکت داد که همچون آلبوم قبلی اش نام عبدالمالکی را به عنوان ده خواننده برتر داخلی تثبیت کرد. از آهنگهای تاپ این آلبوم میتوان رو کی قسم میخوردی – نا مسلمون – مسافرم و تک پر را نام برد.

2- ماهان بهرام خان – من هنوز
اولین آلبوم تکی بهرام خان که به صورت تکی و خارج از گروهش (0111 باند) بود در سفری که در تابستان به شمال کشور داشت در طی چند ماه ضبط کرد. بدون شک یکی از پدیده های موزیک سال گذشته همین آلبوم زیبا بود. ملودی و تنظیمها کار خود ماهان هست(در این آلبوم شاهد تلفیق موسیقی سنتی با و مدرن هستیم) و با صدای زیبایی که دارد در سنین بسیار پایین (21 سالگی) به موفقیت بالایی دست پیدا کرده و آلبومش در مجموع در حدود صد هزار نسخه فروخت. که برای اولین آلبوم بسیار عالیست. از آهنگهای عالی این آلبوم میتوان به بگو مگو – اشتباهه – سهم من – خاطره و خاطرات اشاره کرد.

1- رامین بی باک – دیگه قیدمو بزن
این خواننده جوان دو سال قبل با تک آهنگ دیگه قیدمو بزن و موزیک ویدیویی که بعدش ارائه داد مورد استقبال قرار گرفت و با اتهام صدای دوم شادمهر (اولیش حمید عسگری) بیشتر شناخته شد. اگر بخواهیم پدیده شماره یک موسیقی را در سال گذشته اسم بیاریم بدون تردید نام رامین بی باک پربارترین پدیده سال بوده. هر کدام از آهنگهای این آلبوم تاپ(هیت) هستند و پیداست روی آلبوم وقت زیادی گذاشته شده و برای هر کدام دود چراغ فراوان خورده شده. با این وجود اگر بخواهیم آهنگهای هات تاپ این آلبوم را معرفی کنیم میشود گفت نمیدونم که میدونی – دیگه قیدمو بزن – یادت هست – تمومه و تصویر عشق را نام برد.

0- محسن چاوشی – یه شاخه نیلوفر
در این آلبوم پر سروصدا که اولین آلبوم رسمی و پنجمین آلبومش در مجموع است با مصائب گرفتن مجوز در مهر ماه سال گذشته به مارکت آمد و نقدهای خوب زیادی هم گرفت و موفقیت بزرگی را حاصل کرد. به طوریکه بیش از یک میلیون نسخه فروخت.در روزهای اول شنیدن آلبوم به دلیل دیرهضم بودن آهنگها، عده ای کم متوجه عظمت این آلبوم شدند اما با گذر زمان و آشنا شدن موزیکهایی با این غلظت با گوش شنونده کم کم طرفداران و حتی نقادان سختگیر با موفقیت چشمگیر این آلبوم به توافق رسیدند. تمام تراکهای این آلبوم نشان از ذکاوت و وسواس محسن چاوشی نسبت به ملودی ها و حتی تنظیم ها دارد. بدون شک قویترین آلبوم چند سال اخیر موسیقی پاپ داخلی ایران همین آلبوم بود. فقط، شاید تنها ایرادی که میتوان به این آلبوم گرفت اینه که بیش از حد سیاهه. در همه آلبومها برای کسب همه جور سلیقه ای آهنگهای عشقی فراقی و وصالی هست اما این آلبوم اینطور نیست. کار ملودی ها عالی بودند که خود محسن برعهده داشت و همچنین تنظیمهای خوبی از محمدرضا آهاری در این آلبوم بود. به گفته خود محسن چاوشی این آلبوم مقدمه ای برای آلبوم بعدی است که فضای راک تری دارد و آلبوم به یاد ماندنی خواهد بود. از زبده ترین این آثار میتوان به یه شاخه نیلوفر – کجاست بگو؟ – چرا؟ – هفته های تلخ من – خاکستر – ناز – تو که نیستی و بغض اشاره کرد.

.

آلبوم های زیر هم بدون توضیحات و به ترتیب گذاشتم( از شماره 9 شروع میشه):
بابک جهان بخش – بی اسم
امین رستمی – یاد چشمات
منصور – جنجالی
جهان – لحظه های عاشقی
سهیل تهرانی – باورم کن
امید آمری – عشق پوشالی
کیوسک – باغ وحش جهانی
شهرام شپره – طپش
سون باند – با تو میمونم
داریوش – معجزه خاموش
اسی – یکی یکی

.

تمام نظرات ارائه شده در مورد این آلبومها نظر شخصی است و صرفا هدف بیان نظر و معرفی آلبومها مطرح و با کیفیت مارکت موسیقی ایران بوده و طبیعی است از میان این همه آلبومی که در سال 87 به بازار آمده نمیتوان تمام اش را لیست کرد و توضیح دادچون هم پست طولانی شده و حوصله سربر میشود و هم من همه ی آلبومها را گوش ندادم.
شما هم اگر لیستی دارید در نظرات بگویید و آیا به نظرتان لیست من چطور است؟!

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::

گذار از «نوشتن»

حدود یک ماهی میشه که کلا حضور شفافم در نت خیلی کمرنگ شده. دلایل متعدد دال بر این موضوع هست. شاید علت اصلی که در این مدت در نت خیلی بی بخار و کمتر ظاهر شدم، واکنشم نسبت به حوادث تاثیرگذار اخیر و گذار خودم از «نوشتن» بود. چندین مطالب درفت شده که با خودسانسوری همراه بودند را منتشر نکردم و چندین داستان کوتاه و حکایتی که نوشتم و شعری که در سه صفحه پی دی افش کردم حتی.
اما، قصد کردم که از این شاخه هنر(ادبیات) به کل بیام بیرون و دورش را یه خط بزرگ قرمز بکشم که دیگه این علاقه شدید منجر به بازگشت و بدبختی دوباره ام نشه. البته، نوشتن و نویسندگی خیلی در من حالتهای عجیب و جالبی ایجاد کرد و چیزهای مفیدی هم آموختم که هرانسانی در سنین من باید بداند و استفاده کند. باید بداند ادبیات ایران چقدر مایه افتخار است و باید در رشد و بالندگی این تک بوته سبز از هنر و فرهنگ ایران زمین نقش داشته باشد. باید بداند چه برسر فرهنگ ادبی کشور آمده که حتی با خودسانسوری نویسندگان برجسته توانایی انتشار آثار خود را ندارد. باید بداند صادق هدایت که بود. باید بداند … افراطی که من در سعی نوشتن به کار بردم باعث شد از آن ور بوم بیافتم و به نوعی سرخورده شوم. برای همین تصمیم به گذار از نوشتن گرفتم. البته همواره دوست دارم این حس در من جاری باشد ولی نه به عنوان هدف.

پی نوشت: عکس زیر از صفحه ترندهای گودرمه که به نوعی اثبات کننده مطالب بالاست.

توجه : مطلب بعدی » بهترینهای موزیک سال 87″ (از نظر شخصی) است. اگر تمایل دارید این مطلب را از دست ندهید مشترک فید شوید.