روزنوشت[کم بنویس!، هنرمند جماعت]

کم‌کم و به تدریج از حجم پست‌هام در گذر زمان کم شده. نه تنها من، بسیاری از وبلاگنویسان به سمت کم‌تر نویسی-در هر یک پست- دارن پیش ‌می‌رن. حجم وبلاگ‌های مینیمالیستی در حال افزایشه. و حجم مطالب عادی وبلاگ‌ها در حال کم شدن. ملت تو گودر بیشتر فیدهای کم حجم و پُرمغز رو لایک میزنن، شیر میکنن و دست به دست می‌چرخونن. اینا نشونه‌ی اینه که تمایل عمومی خوانندگان وبلاگ‌ها و نوشته‌های غیرخبری به سمت اونیه که حجمش کم‌تره. وبلاگنویس با علم به اینکه کم‌تر بنویسه بیشتر خوانده میشه، قسمتی از حرفاشو قیچی می‌کنه و به نوعی سعی میکنه کامپکت صحبت کنه. نمونه بارزش خودمم. مخصوصا در چند ماه اخیر سعی کردم کامپکت‌تر و خلاصه تر پست بدم. چون دوست دارم بیشتر خونده بشم، بیشتر لایک بخورم و شیر بشم.

اونایی که توئیتر من رو دنبال میکنن شاهد اینن که بنده خیلی هواخواه موسیقی عرب هستم. خب واقعا کارشون رو دوست دارم و دنبال می‌کنم، موردیه؟ ولی فک نکنین من موزیک عربی گوش میدم از عربا هم خوشم میاد. من اگر روزی قدرت داشتم، عرب و عربی رو نابود میکردم. در واقع انتقام می‌گرفتم. انتقام کشور نابود شده‌ام. حس ناسیونالیستی و عرب‌ستیزی همواره در من جریان داره. اما بر پایه‌ی سخن زیبای : «سخن را ببین چه می‌گوید، نه آنکه که می‌گوید»، باید توجه داشت هنر هیچ ربطی به این مسائل نداره. هنر، رو باید ازش لذت بُرد، در تولیدش سهیم بود و همواره از هنرمند از هر جایی و با هر منشی هست باید حمایت کرد. و از ابراز علاقه نسبت به هنرمندی خاص، هرچند جواد، ناموفق و گاگول نباید دریغ کرد.

مشترک فید وبلاگ شوید…

روزنوشت[موزیکِ پاپ داخلی، پیش‌بینی اسکار 82ام]

یکی از بهترین برحه‌های موسیقی پاپ داخلی در راه است. برحه‌ای که اگر تحت الشعاع زد و خوردهای سیاسی قرار نگیره در نوع خودش خیلی میتونه پُروپیمون باشه. شما ببینید چه آلبوم‌های شاخی قراره ریلیز شه تو مارکت. محسن چاوشی: ژاکت، فرزاد فرزین: شانس، علی اصحابی: تو راست میگی، محسن یگانه: تابوت(یا تقاص)، احسان غیبی: خاطره‌انگیز، مجید یحیایی: سکوت مبهم و چند تا آلبوم دیگه که به صورت رسمی هنوز اطلاعی ازش در دستم نیست. مثل علی عبدالمالکی، خواجه امیری و بابک جهانبخش. اما چیزی که مسلم است با اوضاع پیچیده و داغون کمپانی‌های بی‌دروپیکر مارکت موسیقی بدبخت ایرانی نمیشه هیچ حدسی زد که کی دقیقا این آلبوم‌ها ریلیز میشن. ولی میشه نظر داد که این چند کمپانی کله‌گنده تر نظیر ایران‌گام و آوای باربد هیچگاه نمی‌آید دو آلبوم خیلی پُرطرفدار رو همزمان ریلیز کنن. چون به فروش دو آلبوم ضربه میخوره. ولی امیدوارم آلبوم چاوشی زودتر از باقیه بیرون بیاد. «ژاکت» را باید در سرما شنید و گرنه باید نشست زیر کولر و لم داد و حسرت بخوریم چرا هوا گرمه و ما داریم ژاکت گوش میدیم، مملکته داریم؟!

پست قبلی خیلی مورد توجه قرار گرفت +. با تشکر از اونایی که شیر کردن و لایک زدند(اسمایلی تنکس من!) اما باز هم از تریبون اعلام میکنم، اونهایی که با توجه این پست به بازیِ تحت عنوان «پیش‌بینی اسکار 82ام» یا «پیش‌بینی اسکار 2010» دعوت شدند/نشدند، شرکت کنند، لینکشان را در آخرین پست تازه میگذارم. و باید بگم که سریعتر لیستتون را بدین. چون زیاد طولش بدین فایده نداره. کم کم اسکار داره قابل پیش‌بینی تر میشه. و اصولا برای همین است که اسکار آخرین مراسم سینمایی‌ست که اجرا میشه. و چون اکثر اعضای رای‌دهنده اسکاری تو SAG، DAG، ISA، Golden Globe، PGA، CCA و الخ هستند، خواه‌ناخواه نظرات منتشر شده و نامزدان و برندگان به عُرف معمول در اسکار هم هستند و با تقریب درصد بالای همانطور خواهد شد که قبلا در مابقی فستیوال‌ها رخ داده.

روزنوشت[شیش si(e?)x، درباره اِلی، صورتی]

• بابت تاخیر این پست با پست قبلم این بود که کسی بتونه مطلب پست قبل رو کامل بگیره. خوشبختانه چند تایی متوجه قضیه شدند.

• فیلم درباره الی را چند روز پیش دیدم. فیلم ضعیفی که امید نامزدی اسکار را دارد. با توجه به منتخب شدن در گلدن گلوب، احتمال بسیار زیادی دارد که به عنوان فیلم خارجی در منتخب‌های اسکار هم مطرح بشه. ولی احتمالش کم است که بیش از این افتخار نصیبش شود. از آن لحاظ که اصولا فیلم آنچنان قویئی نیست که بخواهد در آن سطح مطرح شود. نقطه قوت فیلم فراروی از سطح ضعیف و خمیده‌ی سینمای ایرانه. از جمله بازیگرهای مسلط، فیلم‌نامه حساب شده و … .

• یک برادر ارزشمند که قبلا خودکشی کرده بودند، اخیرا به جرگه زنده‌گان بازگشتند. و مارا بس خوشحال کردند. دلمان خیلی برایشان تنگ شده بود. که در این دیار دوباره نمایان شدند و روحی تازه در سبک نگارش و نبشته‌های طلائی‌شان دمیدند و از این بابت به همه شما عزیزان خواننده، این تحفه‌ی کم‌یاب و ای‌بسا نایاب رو توصیه میکنم. در شبکه صورتی بروید. صورتی شوید که طرز نگاه به‌جهان درآن، آسمان و درختان صورتی‌رنگ هستند، سگ‌های خیابانی ماهی می‌شوند، و توپ بسکتبال از دستِ صاحبش فرار می‌کند! و از هنرهای بی‌تعداد استاد صورتی دامته برکاته لذت برده و کیف دنیا رو ببرید.

مشترک فید وبلاگ شوید…

روزنوشت[تاخیر پستی، آلبوم ToyZ، سریال BigBang Theory]

• تاخیر بلند انکارناپذیری در راستای عرضه مطالب دارم. البته علتش برمیگرده به عدم دارا بودن ترافیک نِت کافی و شافی. و همین چند روز که نت نبود اینقدر اعتیاد در تک تک سلولهام نسبت به نت زیاد بوده که باعث بشه دوری از نت به منزله سلام بدون خدافظی بشه برام. البته الان را که مثلا با سال پیش قیاس میکنم، تفاوتهای فاحشی میبینم. آخر، قبلا و یکسال پیش اعتیادم به نت شدیدتر از این حرفها بود. به طوری که دوری از نت در حکم سلول انفرادی و سیاه چال بود برام. یعنی فرافکرانه من اعتیاد داشتم. به طوریکه از تجدید دوباره آن خاطرات مور مور میشم.

• آقا، من نمیدونم چرا ملت نمیان تو وبلاگ از آلبومهای خیلی قشنگی که میشنوفند و خوششون میاد تعریف کنند و با باقیه شیر کنند تا همه با هم حال کنیم خب. درسته، شاید ذائقه یه عده نسبت به شما کند، مسخره و جواد باشه. اما دلیل نمیشه که بقیه را آگاه نکرد. اصلا یه وخ دیدی که کل ملت هم که وبلاگتا میخونند از این یاروهِ خوششون اومد. غرضم اینه که آلبوم Cinema Biz.ar.re که یه گروه جوان پنج نفرند را دانلود کن و حالشو ببر. سبکشم پاپ-راکه. اسم آلبومشم ToyZ ه. و االخصوص شنفتن ترکهای Touching And Kissing، Depper And Deper، My Obsession و Out Of Love به صورت اکیدوار پیشنهاد میکنم دانلود کنید(دانلود مستقیم کل آلبوم).

• فیلمهای توپ تابستونی که چند وخته تموم شده، و الان باید منتظر بود کیفیت خوب این فیلمها بیاد رو نت و دانلودش کنیم. البته فیلمهای عمده تابستونی الان با کیفیت dvdrip یا bdrip اومدند و میشه دانلود کرد. اما یه چند تایی اون آخرا موندن که در این چند روز به مرور میاند. فعلا که قصدم اینه که سریال The Big Bang Theory را ببینمش. چون هم کمدیه و هم اینکه اپیزوداش کوتاه و 20 دقیقه ایه. مال CBS ه. و کلی تعاریف و صوبت و حرف حدیث مبتی بر بمب خنده و انفجار خلاقیت بودن ازش شنیدم. و ترغیب شدم به جای اینکه بشینم امثال فیلمهای چون 40 Years Old Vir.gin و American Highschool را ببینم. یه سریال کوتاه که هر اپیزود در روز کفایت میکنه را ببینم.

روزنوشت[بازی وبلاگی، اپرا، روز وبلاگ]

در مورد عنوان پست: مطالبی که تحت این عنوان منتشر میشوند به طور خاص در مورد این وبلاگ، صرفا ذکر عنوان محتویات روزنوشتم به ترتیب است. پس اگر کسی موضوعی را هم نام را علایقش ندید، به راحتی فید بعد را دنبال میکند و اگر موضوع خاصی بود فقط به پاراگراف مرتبط رجوع میکند.

* از بازی وبلاگی قبل هیچ بازتابی ندیدم و کسی شرکت نکرد. اصلا مارو به چه بازی وبلاگی گذاشتن.

* اپرا ده، خیلی خوب شده. فقط دو مشکل برای من داشت. مشکل فونت فارسیش، و یکی مفهوم نبودن کاراکترها برای بابیلون. این دو مشکل عمده من از اپراست. وگرنه بقیه مواردش که برایم خیلی دلپسند بود. و تصمیم گرفتم در کنار فایرفاکس از اپرا هم به نسبت برابر استفاده کنم. (و این هم فقط به علت اکستنشن های اف افه)

* روز جهانی وبلاگ، بازتابهای زیادی تو وبلاگستان داشت. بزرگانی که این مراسم را برگزار کردند خوب میدادند که این کار به کیفیت وبنوشته های فارسی کمک زیادی میکند. خودِ من تو این چند روز در ساب اسکریپتهام تغییرات افزایشی زیادی داشتم. چون میدیم وبلاگهایی که میخونمشون و مورد علاقه ام هستند وبلاگهایی را معرفی کردند. پس ممکن است من هم دوست داشته باشم. بنابراین حداقل برای یه ماه دنبال کننده این نویسنده های گمنام خواهم بود.

پ.ن: تصمیم دارم از این جور سبک پستهایی که بیشتر در وبلاگهای روزنوشت پیدا میشند بیشتر بنویسم. که البته مسئولیت این جور مطالب به گردن سرویس وبلاگی نیست بلکه چند سالیست بر گردن تنومند توییتر و انواع اقسام سرویسهای ریز و درشت دیگر میکروبلاگینگ افتاده. اما به دلیل محدودیتهای همچون عدم خوانده شدن و طبیعتا ندیدن بازتاب مخاطب و همچنین محدودیت در تعداد کاراکتر در وبلاگم  مینویسم.