روزنوشت[OS آیفون، فلش‌فوروارد، لذٌت]

گوشی آیفون واقعا انقلابی در اسمارت‌فون‌ها به‌حساب می‌آید. شکی هم درش نیست. دیروز استیو جابز، سیستم‌عامل آیفون 4 رو معرفی کرد. با کلی دیرآمدگی multitasking اش که بزرگترین قابلیت نسخه جدید این os ه. اخیرا ویندوز فون 7 هم معرفی شده و همچنین آخرین نسخه از آندرویئد هم که 2.1 ه که گوگل با نکسوس‌وان‌اش اوایل سال میلادی جاری منتشر کرده بود. به‌نظر میاید یکی از جنگ‌های بزرگ دنیای تکنولوژی در حد بسیار عظیم در این حوزه‌ی به‌شدت مهم در حال رخ دادنه. گوگلِ دیروزِ دوستِ اپل، حالا شده دشمن‌ درجه یکش. تو این مطلب قیاس کاملی انجام شده بین این سه سیستم‌عامل.

فلش‌فوروارد رو تازه شروع کرده بودم به دیدن. اصولا اهل سریال نیستم. معتقدم، سریال ممکن است اعتیادآور باشد. ضمن اینکه در یک سریال نهایتا با چندین داستان مرتبط طرف هستیم و تعدد و تنوع داستان در فیلم‌ها رو ندارد. ضمن اینکه فیلم‌ها همیشه بیشتر مورد توجه هستند و جاودانه‌تر هستند. یا مثلا یکی از بدی‌های سریال، همین اتفاقی‌ست که داره سر فلش‌فوروارد میوفته که با کم شدن تعداد بیننده‌ها، ممکنه abc تصمیم بگیره سیزن بعدی رو دیگه نسازه و مایه‌اش کُپ بشه. این همه میشینی میبینی، اخرشم هیچی!. البته من که سه اپیزودشا دیده بودم و دیگه هم نمیبینم.

گاهی، میشه از چیزهای کوچک هم لذت فراون برد. این جمله‌ی معرفیه و درستم هست به‌نظرم. مثلا چند روز پیش یه آهنگ نصفه‌نیمه از چاوشی اومد. با اینکه کل این تِیپ، چهل ثانیه نمیشه. [اما: 1- حس نوستالژیکمان رو تحریک نُمود 2- ترانه‌اش مارا به‌شدت کف‌بُر کرد. 3- نحوه‌ی خوانش خواننده دل از ما رُبود.] این سه مهم همون چیزهای کوچکی هستند که به‌من لذت فراون میدند.

مشترک فید وبلاگ شوید…

درد

خواباند زیر بیضه ام. بشکند پاهایش. از حال رفتم. دلپیچش و بیضه درد، دو درد سخت و جان درآور. هرچه میگذشت به دل دردم می افزایید. زانوهایم را بغل کرده بودم و روی زمین به خودم میپیچیدم. درد فراموش نشدنی داشت. بعد از ساعتی که آرام دردش به تسکین میرفت، یک حس فرازمانی مرا گرفت. حسی که به انسان روحیه و امید به زندگی میدهد بطوریکه ارزش و قدر زندگی را بهتر درک میکند. حالتیکه که انسان با خودش قول میدهد از فرصتهایش بهتر استفاده کند. بعد دوباره درد تکرار میشود.

لذت بردن از خلوت خود

چندین روش خیلی ساده و بی‎خرج هست که میتونه در تو احساس‎های زیبا و جالبی ایجاد کنه. احساس‎هایی که دهن‎ات را از کیف نیمه باز گذاشته و شاید در این بین آب دهن از گوشه لب‎ات هم جاری بشه.و یا شاید به قدری کیف کنی که آب دهانی که مدت‎هاست در زیر و پشت حلق و زبانت نگه داشتی را یک جا جمع کنی و با‎هم با احساسی سرشار از خوشی به پایین بدی.
.

1- مالاندن مابین انگشت‎های پا. شدت این کیف از صفر تا صده. صفرش اینه که تا از حموم در اومدی بشینی و این کارو بکنی. از صفر به بالا تا صد بسته به نوع تمرکز و حس و حالت‎ات داره. مواقعی که از خواب پا میشی یا مدت زیادی پاهات تو جوراب و اللخصوص توی کفش بوده. ولی رسیدن به صدِ این حس کار نسبتا آسانیست. بهترین راهکار خفه کردن انگشتان پا توی‎ه کفش و جوراب و پشت بندش حموم نرفتن و تمیز نکردن اون قسمتِ خاصه.

2- نوازیدن آروم و با احتیاط نرمینه‎ی گوش. به طوریکه به فرض، داری دست معشوقه‎ات را به آرامی و عاشقانه لمس میکنی. توصیه میشه با دست مخالف نرمینه‎ی گوشت را نوازش بدی. و این حس یکی از دَمِ دست ترین هاست. ولی خوب شدت حالی که بهت میده بسته به تمرکز و شرایط اون موقعه‎ات داره. مثلا وقته‎ایی در زمستان از سردی هوا لای پتو پشمیت پیچیدی و داری سینه پَلو میکنی، این خیلی جواب میده و حال اساسی میده.

3- خاراندن سطحی ناف. اگر ناخن خیلی بلند داری برای این کار خیلی مناسبه. و اگر شکم چاقی داری که دیگه فبه المراد. یعنی اِند حال. در این مورد سعی کن که عواملی را درست کنی که خارش ایجاد کنه. به عنوان مثال لباسهای کُرکی که ضُمختند. ولی همین حس خاریدن هم باید بیاد. ممکنه ساعت‎ها بشینی و اصلا خارشتم نیاد. اما بهترین موقع برای دریافت سنگین این حس زمانیست در کوران تابستان، که تو زیر باد کولر روی صندلیِ غلتانت لم دادی و بالا پایین میشی.

4- گوش، عضوی مهم تو این موارده. البته برای هر کسی هم متفاوته. ولی خوب گوش به علت ظرافت و موقعیتی که واقع شده میتونه خیلی از این موارد را روش آزمایش کرد. مثلا شما میتونی آروم با وسیله‎ای نوک تیز و دراز بکنی تا ته توی گوشِت. جهنم. میدونیم همه که ممکنه ضرر بزنه به پرده گوشمون. اما از این حس رویایی به این راحتی نمیشه گذشت. اگر قصد کیفور شدن از این حس را داری میتونی بری توی‎ه یه ساختمانی جایی کار کنی یا مثلا رفت و اومدت جایی باشه که بیشتر گرد و خاک نسبت به جاهای عادی داره. تا توی گوشِت این گرد و خاک‎ها فشرده بشند و اون ماده ی فوق‎العاده بدطعم اونجا بیشتر بشند. بعد، شب که شد اومدی خونه. موقع خواب یا موقعی که روی زمین ولو شدی و داری مشقت را مینویسی آروم با سوکی مثل سوک دندان (خلال دندان چوبی یا پلاستیکی) میکنی تو گوشِت و مث وقتی داری حلیم عدس میخوری اون تو میگردونیش. و باید توجه کنی که اگر یهو هم‎اش را بیرون بیاری بهت خیلی بیشتر هال میده تا اینکه بخوای آروم آروم درشون بیاری. یعنی خشانت استثنائا توی این کار توصیه میشه. این یکی از اون حرکتهای خاصی است که در هر لحظه و هر شرایطی قادر به انجام و کیف بردن ازش هستی.

5- خاراندن و یا شانه زدن ملایم به کف سر. اگر موهای کوتاه داری-موهای پسرونه بیشتر- خاروندن کف سر و جایی که بهش فرق سر میگن خیلی میتونه لذت بخش باشه. فقط دقت کن اگر مشکل موریزش و یا مشکلاتی از این قبیل داری اکیدا توصیه میکنم این مورد را بیخیال بشی. اگر هم موهای بلند داری که دیگه صفاست. شانه‎اتا ور میداری آروم از بالا به پایین میکشی. این کار به خصوص شب‎هایی کیف میده که بی خوابی به سرت زده.آروم به مخطَءِ تو اتاق‎ات تِک بدی و اون آینه توی اتاقت را بلند کنی بیاری جلو روت و از شانه کردن لذت ببری. سعی کن از فرق سرت شروع کنی.

.

اصلا، این هم بازی وبلاگی خوبی میشود. پس، از مهندس خسته، آجرپاره(محمد)، دختر شگفت انگیز(نگین)، توهم(آمیر)، نوشته های بی پایان(مسعود)، زندگی زیباست(ساحل) و صحبت(سروش) و تمامی کسانی که وبلاگ دارند و این پست را خواندند، به این بازی وبلاگی دعوت هستند.که از چه عمل خاصی بیشتر و در چه شرایطی لذت میبرند.اعمالی که اللخصوص ویژه ی تنهایی باشد و آرامش بخش و لذت زا.

.

پ.ن 1 : راستش مواردی خیلی زیادی دیگه ای هستند که فک کنم همینایی هم که گفتم تکرار مکررات بود ولی بیشتر به خاطر جنبه طنزش و باحالی امر خدمتتون عرض کردم.ضمن اینکه این روشها و روشهای مشابه و با دیگر قسمت از اندامهای بدن در تکنیکهای آرامش دهنده و لذت زا استفاده میشند. و این را هم بدانیم هر انسانی میتواند حتی با خودش تنهاییش را پر کند و لذت ببرد.

پ.ن 2 : شاید اگر مهندس خسته را شما هم میخونید این مطلبم را تا حدودی شبیه نوشته های او بدونید. مسلم امر است که با نوشته های اوشون فاصله‎ی زیادی داره. اما من از طرز نگارشش، یعنی مخاطب خاص قرار دادن و لحن فکاهی‎اش توی این مطلبم استفاده کردم. نمیدانم، گفتم شاید سبک نگارش هم شاید شامل کپی رایت باشد. ای بسا که این نگارش خاصه مهندس خسته ما نباشد فقط.

ارسال به: :: :: :: :: :: :: :: :: :: ::