بایگانیِ دسامبر 2009

روزنوشت[گپ…]

راستش سوژه برای نوشتن نداشتم که آپ نکردم. البته چند باری تو این ده-دوازده روز سعی کردم در مورد چیزی بنویسم. اما اینقدر افکار عمومی و بخصوص جو نِت سیاسی‌ست که دستم به قلم نمیرفت چیزی غیر از سیاسی بنویسم. لابد میگی خب چرا سیاسی نمینویسی؟ شما فک کن از ترس شیشه نوشابه و ایناست. اما حقیقت امر اینست که، در گودر بنده تعداد زیادی وبلاگ ساب هستند که به‌شدت از دست‌به‌قلم قدرتمندی برخوردارند، به خودم میگم، من که عمرا بتونم از اینا بهتر سوژه پیدا کنم و حتی بهتر بنویسم. و حالا این به کنار اینقدر این مطالب متنوع و جذاب هستند که احتمالا ترجیح میدهم وقتم را روی خواندن بگذارم تا نوشتن. این هم یکی از مواردیست که در نظریه زوال وبلاگ گفتم.
الان وبلاگ‌های سیاسی‌نویس که رونق مخصوص به خودشونو دارند و شامل الطاف عمو دَس‌قیچی شدند، وبلاگ‌های دورهمی و دل‌نوشت و روزنوشت هم به خاطر جوی که میطلبیده یه قلمی در این مورد فرساییده‌اند که آنها هم اکثرا شامل لطف عمو فیلطرباف شدند. می‌ماند یه عده وبلاگ حقیرِ فقیر که یا نای نوشتن ندارد، یا اصلا خبردار از مسائل کشورشون نیستند(شیدانویسان) و یا می‌ترسند که شاید مشمول بطری نوشابه یا نوازش‌های عمو فیلطرچی بشند. من هم که تا دلت بخواد شامل نوازش‌های عمو شدم.
اما اگر میبینی کم مینویسم علتش نبود سوژه، یک،  دو، مطرح نبودن سوژه غیرسیاسی در این شرایط بحرانی مملکتمونه.

پ.ن: زین پس، مجموعه‌ی روزنوشت‌هام، عنوانی جدید به خانواده‌ی خودش اضافه کرد. و اون هم «گپ…» هست. که به صورت بیان رودرو با مخاطب با زبان اول‌شخص دردودل یا گپ و گفت‌وگویی خواهم داشت.

Advertisements

روزنوشت[شیش si(e?)x، درباره اِلی، صورتی]

  • بابت تاخیر این پست با پست قبلم این بود که کسی بتونه مطلب پست قبل رو کامل بگیره. خوشبختانه چند تایی متوجه قضیه شدند.
  • فیلم درباره الی را چند روز پیش دیدم. فیلم ضعیفی که امید نامزدی اسکار را دارد. با توجه به منتخب شدن در گلدن گلوب، احتمال بسیار زیادی دارد که به عنوان فیلم خارجی در منتخب‌های اسکار هم مطرح بشه. ولی احتمالش کم است که بیش از این افتخار نصیبش شود. از آن لحاظ که اصولا فیلم آنچنان قویئی نیست که بخواهد در آن سطح مطرح شود. نقطه قوت فیلم فراروی از سطح ضعیف و خمیده‌ی سینمای ایرانه. از جمله بازیگرهای مسلط، فیلم‌نامه حساب شده و … .
  • یک برادر ارزشمند که قبلا خودکشی کرده بودند، اخیرا به جرگه زنده‌گان بازگشتند. و مارا بس خوشحال کردند. دلمان خیلی برایشان تنگ شده بود. که در این دیار دوباره نمایان شدند و روحی تازه در سبک نگارش و نبشته‌های طلائی‌شان دمیدند و از این بابت به همه شما عزیزان خواننده، این تحفه‌ی کم‌یاب و ای‌بسا نایاب رو توصیه میکنم. در شبکه صورتی بروید. صورتی شوید که طرز نگاه به‌جهان درآن، آسمان و درختان صورتی‌رنگ هستند، سگ‌های خیابانی ماهی می‌شوند، و توپ بسکتبال از دستِ صاحبش فرار می‌کند! و از هنرهای بی‌تعداد استاد صورتی دامته برکاته لذت برده و کیف دنیا رو ببرید.

مشترک فید وبلاگ شوید…


مشترک فید شوید !

RSS گودر

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

توییتر

خطا: توییتر پاسخ نداد. خواهشمندیم چند دقیقه صبر کنید و این صفحه را بازآوری نمایید.

بالاترین امتیازها

آمار

  • 14,120 hits

لایک‌خور فید فیدبرنریم

به 1 مشترک دیگر بپیوندید