روزنوشت[کم بنویس!، هنرمند جماعت]

کم‌کم و به تدریج از حجم پست‌هام در گذر زمان کم شده. نه تنها من، بسیاری از وبلاگنویسان به سمت کم‌تر نویسی-در هر یک پست- دارن پیش ‌می‌رن. حجم وبلاگ‌های مینیمالیستی در حال افزایشه. و حجم مطالب عادی وبلاگ‌ها در حال کم شدن. ملت تو گودر بیشتر فیدهای کم حجم و پُرمغز رو لایک میزنن، شیر میکنن و دست به دست می‌چرخونن. اینا نشونه‌ی اینه که تمایل عمومی خوانندگان وبلاگ‌ها و نوشته‌های غیرخبری به سمت اونیه که حجمش کم‌تره. وبلاگنویس با علم به اینکه کم‌تر بنویسه بیشتر خوانده میشه، قسمتی از حرفاشو قیچی می‌کنه و به نوعی سعی میکنه کامپکت صحبت کنه. نمونه بارزش خودمم. مخصوصا در چند ماه اخیر سعی کردم کامپکت‌تر و خلاصه تر پست بدم. چون دوست دارم بیشتر خونده بشم، بیشتر لایک بخورم و شیر بشم.

اونایی که توئیتر من رو دنبال میکنن شاهد اینن که بنده خیلی هواخواه موسیقی عرب هستم. خب واقعا کارشون رو دوست دارم و دنبال می‌کنم، موردیه؟ ولی فک نکنین من موزیک عربی گوش میدم از عربا هم خوشم میاد. من اگر روزی قدرت داشتم، عرب و عربی رو نابود میکردم. در واقع انتقام می‌گرفتم. انتقام کشور نابود شده‌ام. حس ناسیونالیستی و عرب‌ستیزی همواره در من جریان داره. اما بر پایه‌ی سخن زیبای : «سخن را ببین چه می‌گوید، نه آنکه که می‌گوید»، باید توجه داشت هنر هیچ ربطی به این مسائل نداره. هنر، رو باید ازش لذت بُرد، در تولیدش سهیم بود و همواره از هنرمند از هر جایی و با هر منشی هست باید حمایت کرد. و از ابراز علاقه نسبت به هنرمندی خاص، هرچند جواد، ناموفق و گاگول نباید دریغ کرد.

مشترک فید وبلاگ شوید…

Advertisements

22 Responses to “روزنوشت[کم بنویس!، هنرمند جماعت]”


  1. 1 .:HoDa:. ژانویه 17, 2010 در 1:15 ب.ظ.

    وقتی تعداد وبلاگ هایی که می خونیم زیاد می شه، مسلماً برای هر کدوم وقت کمتری داریم
    همینه که ترجیح می دیم طرف حرفش رو مختصر و مفید بزنه و بره! 😉

  2. 2 زن ژانویه 17, 2010 در 1:20 ب.ظ.

    هر نوشته کم حجمی ارزش خوندن نداره به نظرم علاوه بر کم بودنش باید معنای خودش رو در اون سطور بیان کنه… در هر صورت ادمهای زیادی هم هستند که بسیار عاشق وبلاگهای روزمره نویس هستند

  3. 3 علیرضا ژانویه 17, 2010 در 1:48 ب.ظ.

    » …من اگر روزی قدرت داشتم، عرب و عربی رو نابود میکردم. در واقع انتقام می‌گرفتم. انتقام کشور نابود شده‌ام. »

    حضرتِ بهار می‌فرماید:
    این دودِ سیه فام که از بامِ وطن خاست/ از ماست که بر ماست
    وین شعله‌ی سوزان که برآمد ز چپ و راست/ از ماست که بر ماست
    جان گر به لبِ ما رسد، از غیر ننالیم/ با کس نسگالیم
    از خویش بنالیم جان سخن اینجاست/ از ماست که بر ماست

  4. 7 قهوه و سیگار ژانویه 17, 2010 در 2:17 ب.ظ.

    خب شاید دلیل اصلیش این باشه که ما کم حوصله شدیم…ما منظورم هم من خوانندس و هم من نویسنده,خواننده حوصلش نمیره بشینه 2 پیج مطلب بخونه نویسنده هم وقتی میبینه چه مطلب زیاد بنویسه چه کم فرقی براش نداره همین میشه دیگه!
    البته دوستان خوب گفتن که اصل معنای پیامه نه اندازش.

    هروقت برای این عرب ستیزیت بخواستی من بیعت میکنم!

  5. 8 Mahsa ژانویه 17, 2010 در 5:01 ب.ظ.

    متاسفانه همین طور شده
    ولی قبول کنید بعضی وبلاگ ها هر چقدر هم طولانی بنویسند اما چنان قلم خوبی دارند که خواننده تا آخر میخونه و براش وقت میگذاره

    من نوشته های طنزی توی بلاگم دارم که خودم خیلی بهشون علاقه دارم اما چون طولانی میشن خواننده هاشون کم هست! و علناً میبینم جر دوستای صمیمیم کسی نمیخونه اونها رو و گاهی بعضیا از دور میان و میخونن و تشویقم میکنن!
    اما خواننده های همیشگی بلاگم از روی اون پست طولانی راحت میگذرن…

    به هر حال بلاگ خونه آدم هست و هر جوری بخوای میتونی دکورش رو بچینی

    من 3 نفر خواننده که حرفم رو درک کنن رو به 20 نفر خواننده که با خوندن یک خط از مطلبم کامنت میگذارن،ترجیح میدم.

    • 9 رضا.ب ژانویه 17, 2010 در 5:37 ب.ظ.

      حرفات همش درسته و قبول دارم… اما من مصالحه میکنم. یعنی اینکه بین خونده شدن سطحی و درک شدن کامل نوشته‌هام یه چیزی بینشون رو انتخاب می‌کنم… و دوست دارم تعداد خوانندهام مثلا نسبتا بالا باشند و خب به نسبت خوبی هم نوشته‌هام واقعا «خونده» بشند.

  6. 10 هیوا ژانویه 17, 2010 در 6:31 ب.ظ.

    با قسمتِ اوّلِ نوشته‌ت موافقم، و همین‌طور با خواننده‌یی‌که گفت یکی‌از دلایل مهمّش افزایش تعدادِ فیدهاست.
    + این‌پستت درحقیقت باید 2تا پست می‌بود چون پاراگراف‌های 1 و 2 هیچ‌ارتباطی با هم ندارن. گاهی وقتا طویل‌نویسی هم چیز جالبی ازآب درنمیاد.

    • 11 رضا.ب ژانویه 17, 2010 در 6:36 ب.ظ.

      خب سبک روزنوشت من اینطوریه… از چند وخت پیش شروع کردم. این هم دهمیش بود به این سَبک. که دو یا سه پاراگرف باشه ولی هیچ ربطی هم به هم نداشته باشند.
      + حالا طویل نویسی تو در خاطرات پراگنده و روزنامه خاطرات رو من خیلی دوست دارم… اما نه هر کس دیگه‌ای…

  7. 12 مسعود ژانویه 17, 2010 در 8:38 ب.ظ.

    اون وقت عربا چه کردند که می خوای انقام بگیری
    اگه واقعا دوست داری انتقام بگیری باید از مغولا و یونانیا و عراق و ترکیه و انگلیسا و فرانسه و امریکا و … انتقام بگیری
    بهتر نیست جای نوشتن این جور حرفایی که به همگان ثابت کنه، که یه ایرانی هستی، یه کاری کنی که به دنیا ثابت کنی که ایرانی بودن غیر از بی تمدن بودن و جهان سومی بودنه
    این را گفتم چون هم خودم آهنگ عربی دوست دارم و گوش می دم و هم رفتم و دیدم که اعراب با ایرانیا تو کشورشون چجوری بر خورد می کنند.

  8. 14 بانوی خرداد ژانویه 17, 2010 در 10:21 ب.ظ.

    واقعیت اینه که نوشته های کوتاه هم وقت کمتری می گیره هم خواننده رو مجبور می کنه که کمی هم خودش فکر کنه و حدس بزنه. همه چیزو که بگی خواننده از مغزش استفاده نمی کنه. درثانی نیومدیم کتاب یا روزنامه بخونیم.اومدیم وبلاگ بخونیم.عربها رو ریشه کن کن. من هم دعات می کنم.

    • 15 رضا.ب ژانویه 18, 2010 در 12:22 ق.ظ.

      درست می‌گی… مثلا من خودم تعداد وبلاگهای کمی هستند که میخونم و مطالبشون تو یه پست خیلی زیادن… به عمر ما قد نمیده دیگه بانو خرداد… باید به نوه‌هامون بسپاریم

  9. 16 دوشیزه (متولد اسفند) ژانویه 19, 2010 در 5:59 ب.ظ.

    فکر کردم خودم فقط اعصاب مصاب ندارم و پست های طولانی رو از خیرش میگذرم (بعد جالب اینجاست که خودم هم شروع کنم به نوشتن دیگه نمیشه قیچیش کرد میره واسه خودش :دی )

    • 17 رضا.ب ژانویه 19, 2010 در 6:57 ب.ظ.

      البته من برام حجم پست مهم نیست. مهم محتواست. خواه کوتاه، خواه بلند. بعدشم، قلمت طلا دوشیزه جان… شما جزو اون دسته‌ای هستی که هرچیم که بنویسی همه می‌بلعند…

  10. 18 ایمان ژانویه 20, 2010 در 9:52 ب.ظ.

    متاسفانه ملت گشاد شدن و حوصله مطالب طولانی رو دیگه ندارن. هر چند این به نظرم بیشتر در مورد روزنوشت و مطالب عشق و عاشقی و این چیزا درسته و در مورد مطالب تخصصی تا حدودی درست نیست. چون کسی که به یک مطلب تخصصی نیاز داره مجبوره بشینه همه مطلب رو بخونه تا بفهمه. اما با این حال من هم همیشه سعی میکنم ساده و کوتاه بنویسم.

    بعدشم من نمیدونم تو از چی موسیقی عرب خوشت اومده مخصوصاً از هیفا و اینا که هی توییت میکنی!!

  11. 19 رضا.ب ژانویه 21, 2010 در 1:03 ق.ظ.

    بهتره بگی «گشادتر» :)… آره، مطالب تخصصی اگه کوتاه باشه تو انتقال مفاهیم و منظور دچار نقص و کج‌فهمی میشه… طرز نوشتنت تو وبلاگِ تخصصی‌ات عالیه و در سطح استاندارده… و این خیلی چیز مهیه که مطلب تخصصی ساده و کوتاه نوشته بشه. که کار هر کسیم نیست به‌اعتقاد من…
    خب موسیقی عربی رو من بیشتر از طریق موزیک‌ویدیوهای بسیار زیبایی که دیدم جذبش شدم. ضمن اینکه موزیک‌های عربی-به‌ویژه پاپ- یه تم‌های مشابه و یا نزدیک با موسیقی پاپ ایرونی دارند. و خب از اینها گذشته، موسیقی عربی، جهانیست. و موسیقی هست که طرفداران زیادی داره و کل‌دنیا گوش میدن…

  12. 21 زروان ژانویه 23, 2010 در 9:00 ق.ظ.

    من کتاب را راحت می خوانم ولی خواندن یک متن یک صفحه ای در وب برایم کابوسه . کلا فضای وب اینطوریه.اگر همان متن در یک کتاب باشه اونو با علاقه کامل می خوانمش .ولی در کل مطلب باید جذاب باشه و حشو و زوائد نداشته باشه مینیمال2 خطی داریم که یک خطش اضافه است و مطلب ده صفحه ای داریم که یک خط اضافه نداره.

    • 22 رضا.ب ژانویه 23, 2010 در 2:53 ب.ظ.

      من تقریبا برعکس توئم… وب-کلا پای کام- رو به کاغذ به مراتب ترجیح میدم… اصلا باورت نمیشه گاهی اوقات میرم جزوه از نت دانلود میکنم و از اون جزوه میخونم که جزوه خودما نخونم چون روی کاغذه و برای کتابشم تقریبا همینطوره…


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s




مشترک فید شوید !

RSS گودر

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

توییتر

خطا: توییتر پاسخ نداد. خواهشمندیم چند دقیقه صبر کنید و این صفحه را بازآوری نمایید.

بالاترین امتیازها

آمار

  • 14,108 hits

لایک‌خور فید فیدبرنریم

به 1 مشترک دیگر بپیوندید


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: