Posts Tagged 'موسیقی'

روزنوشت[بلاگینگ، ژاکتِ چاوشی]

× کلا هر روز که می‌گذره وبلاگ‌نویسی داره رو به افول میره (+). نه تنها من که در یک ماهه اخیر خیلی کمتر نوشتم. بلکه، خیلی‌ها حتی از بزرگان یا ز کف دست از نوشتن کشیدند یا اینکه تعدد نوشتناشونو به نصف یک دست در ماه رسوندند. از تخصصی‌نویس‌ها بگیر که بنده خداها نونشون آجر شده تو این التهاب سیاسی کنونی تا روزنویس‌ها که از بس‌که گیر و گرفتاری دارند حتی وقت شِر کردن علاقه و احساساتشون با ملت ندارن. من هم به دلایل زیادی‌ست که از این علاقه‌ -نوشتن- کمتر ابراز می‌کنم. سعی میکنم این علاقه رو هیچ‌وقت از بین نبرم.

× خب، آلبومِ ژاکت محسن چاوشی در اومد. آلبومی که به‌نظرم متفاوت بود. چند تا مورد رو دوست دارم در مورد آلبومش اشاره کنم. اول آنکه، کاور عجیب و کاملا مزخرفی داشت که بنده آلبوم وُکالِ پاپی رو نمیشناسم که در کاورِ فرانت آلبوم عکس خواننده(یا گروه) را نگذارن. که در این آلبوم مث یه‌شاخه نیلوفرش این کار رو کرده بود. دوم آنکه، اسم یه آلبوم معمولا خیلی اهمیت نداره. اما نه دیگه اینقدر بی‌ربط(یا اگر ربطی داره قابل تشخیص نیست) و بی‌هویت که آهنگی سی‌ثانیه آن‌هم در ترک آخر به این اسم باعث تولید اسم این آلبوم شده باشه. و تازه دکلمه ای در این حد مسخره. که در اکثر آلبوم‌های پاپ میبینیم آهنگِ یکِ آلبوم از اهمیت خاصی برخورداره و از این لحاظ اسم ترکِ اول در اکثر اوقات میشه اسم آلبوم. سوم آنکه، با توجه به اهمیت آهنگِ یکِ آلبوم، قرار دادن آهنگِ خاصِ بندری و یا هرگونه آهنگ خاص دیگه‌ای، باعث میشه مخاطب عام را ناراحت کنه. و این کار به‌شدت اشتباه بود. بهتر بود این ترک حذف میشد در کل. و یا حداقل آنکه در آخرین ترک می‌امد.چهارم آنکه، با توجه به فیدبدکی که چاوشی از یه‌شاخه نیلوفر گرفته بود، آمد و اثری ارائه داد که تِمِ غم آنقدر جلوه نکنه و رنگ سیاهی شدید به آلبوم نده. و این شد که آهنگ‌ها به‌قدر زیادی با کارهای قبلی چاوشی تفاوت داشت. تغییر سبک محسوب نمیشه. اما تفاوت کاملا مشهوده. تفاوتی که چاوشی را به سمت راک هدایت میکنه. این آلبوم در واقع پاپِ خالص نیست. بلکه پاپ-راک ‌ه. پنجم آنکه، هنوز قضاوت در مورد این آلبوم زوده. من روز اولی که این آلبومو شنیدم. خیلی از چاوشی دلگیر شدم. بلخره من یه فن‌شم. و دوست دارم اثری مورد نظرم ازش بشنوم که ارضام کنه. اما در واقع توقع من و فن‌های چاوشی به‌قدری زیادست که کمترین کم‌کاری توهین‌هاست که به سمت او روانه می‌شه. آلبوم در چند بار شنیدن اول زیبا به‌نظر نمیرسه. چیزی که در یه‌شاخه نیلوفر بود. اما در یه شاخه نیلوفر اینقدر آلبوم سنگین بود که در نهایت خیلی‌ها به زیبایی آنچنانی این آلبوم منحصربه‌فرد پی نبردند. برای این آلبوم(ژاکت) هم همینطور. در فروم‌ها، نظراتی که در پیِ این آلبوم هم هست میتونید تغییر نظرات از خیلی بد که در ابتدای انتشار بود و تا خوب و خیلی خوب شاهد باشین. برای همین است که میگم قضاوت زوده. البته این آلبوم بسیار سبکتر از قبلیست. و خیلی زودتر ارزشش مشخص میشه. در کل به نظرم آلبوم قشنگیست. و شکی درش نیست. اشکالاتی که با این آلبوم وارده از چاوشی نیست. چاوشی کار خودش رو درست انجام داد به‌نظرم. در آخر هم توصیه میکنم دوستان، آهنگهایِ چاردیواری، دوره آخر، خنده، بخون امشب، دلشوره و دریاچه مرده رو گوش کنن.

مشترک فید وبلاگ شوید…

Advertisements

موزیک پاپ داخی میشنوم، چرا؟!

در همه جا دیده ام و خوانده ام که حرفه ای های موزیک داخل کشور، موزیک پاپ داخلی رو بسیار ضعیف و ناهنجار توصیف کردند. و گفته اند پاپ در غرب با تجهیزات و امکانات بروز و استودیوهای کاملا حرفه ای موزیک های سطح بالا و با کوئالیتی استانداری تولید میکنند. این حرف درسته. از این بابت درسته که ایران یک جهان سومی و مافنگی به حساب میاد. در چه صنعتی جلو یا همرتبه ی با غرب هستیم که این رو باشیم؟!. اما مسئله ای که ذهن کوچک منا مشغول کرده اینه که براستی موزیک غرب برایم آن جذابیت و اصالتی که آهنگهای پاپ داخی دارند، نداشتند. بارها شنیده ام که میگویند موزیک، زبانیست مشترک و مرز نمیشناسند. ولی اگر واقعا چنین است، منی که یه شنونده عادی هستم که اکثر روزهام با شنیدن چندین ساعت آهنگ طی میشوند، نباید توجهم به سمت آن موسیقی ضعیف تر باشد. بلکه باید بیشتر موزیک بهتر و با کیفیت غربی رو گوش کنم. اما در واقع اینچنین نیست. بیش از نود درصد از آهنگهایی که دوست دارم بشنونم، از داخل ایران هستند. موزیک پاپ داخلی. چرا؟ چون واقعا به دلم میشینند. چون باهاشون رابطه برقرار میکنم. من بارها از چارتهای مختلف بهترین آهنگهای خارجی رو شنیدم. از بعضیهاشونم واقعا لذت بردم. ولی این تعداد اینقدر اندکند که من گاهی اوقات حس میکنم این موزیک پاپ غرب را الکی در این حد باکیفیت جلوه میدهند. البته من درک میکنم استدلال من سطحی و بدون نگرش به مسائل اصلی و حرفه ای موزیکه. موضوع اینه که من دوست دارم آهنگی رو بشنونم که واقعا ازش لذت میبرم. نه آهنگی که همه میشنوند و نه آهنگی که همه میگویند کیفیتش بالاتره. من باب مثال من آلبوم پاپ/راک یه شاخه نیلوفر چاوشی را شنیدم، آلبوم آخر کلی کلارکسون پاپ/راک هم شنیدم. واقعا آلبوم خانوم کلارکسون در حد و اندازه ی این نیست که اصلا با چاوشی قیاس بشه. و یک آهنگ از البوم چاوشی می ارزد به کل آلبومهای این خانوم.

پ.ن: از دوستانی که در این مورد میتونند بمن اطلاعاتی بدهند ممنون میشم در کامنتها ذکر کنند.

مشترک فید وبلاگ شوید…

بهترین آلبوم های موزیک سال 87

در این چند هفته به علت جو ملتهب و افسرده ملت آلبومهایی موسیقی که قرار بود به مارکت بیایید به تعویق افتاد و غیر از تک آهنگهای خاص، آهنگهای ایرانی آنچنانی در دست شنود نبود. افرادی مثل من که روزمره بیشتر پای کامپیوتر هستند، موزیک،برایشان پس زمینه ای است که همیشه باید جاری باشد. و طبیعتا موزیکهای جدید در الویتند.
اما با نبود موزیکهای جدید آنچنانی در این روزها سری به آرشیوم زدم و آلبومهای سال گذشته را ورق زدم. هم خاطراتی زنده شدند و هم پی بردم سال گذشته عجب سال پربالی بوده. برای همین تصمیم گرفتم یه رتبه بندی شخصی به آلبوم های مطرحی که در سال گذشته به مارکت عرضه شدند داشته باشم.

8احسان خواجه امیری – فصل تازه
احسان یکی از محبوبترین خواننده های ایرانیه و دلیلشم بیشتر برمیگرده به همکاری با صدا و سیما و پسر ایرج بودنش. در زمستان سال پیش آلبومی ارائه داد و سعی کرده بود پیشرفتی در فضای کلی موسیقش ایجاد کند اما به نظرم آنچنان موفق نبود. ولی با این وجود آهنگهای گریه و حقیقت داره دلتنگی از کارهای خوب این آلبومند.

7- امیر یگانه – بی تو تنهام
اولین آلبوم امیر یگانه با تنظیمهای قوی که سیروان خسروی بر آهنگهایی چون من بودم و تو و به منم یاد بده کرده بود اسمی تازه را به مارکت موسیقی ایران معرفی کرد. سطح آلبوم برای آلبوم اولی در این شرایطی که رشد قارچ گونه ی خواننده وجود دارد قابل قبوله. آلبوم ضعف چندانی ندارد و حرفه ایست اما میتوانست بهتر از این هم باشد. با تغییر جهتی که در آلبوم بعدی میدهد میشه بهتر قضاوت کرد.

6– محسن یگانه – نفس های بی هدف
اولین آلبوم رسمی و شاید چهارمین آلبوم در کل را از این خواننده پرآوازه که  شادمهر الگویش بوده و هست این آلبوم را راهی بازار کرد. تنظیمهای عالی از شهاب اکبری را شاهد بودیم. اشکال بزرگ این آلبوم تکراری بودن اکثر قطعات برای طرفداران بود. و همین شاید باعث شد کمتر فروش داشته باشد. ولی در مجموع آلبوم موفقی بود. که میتوان بهترین آثارش را در نفس های بی هدف – نخواستم – گناهی ندارم و سرتو بالا بگیر دید.

5– فرزاد فرزین – شوک
دومین آلبوم فرزاد فرزین(اولین آلبوم شراره بود) با سختی هایی که در مجوز گرفتن داشت در پاییز به بازار آمد. قبلا و در سال 85 قرار بود آلبومی با نام تعقیب منتشر شود که به خاطر همکاری فرزین با شبکه های ماهواره ای نتوانست از ارشاد مجوز بگیرد و بالاخره آلبومی به نام شوک با موفقیت وارد بازار کرد. استقبال از این آلبوم خوب بود و جزو پرفروشترین آلبومهای ایران در سال پیش بود. از آهنگهای زیبای این آلبوم میتوان شوک – بازیگر(آهنگساز: م.چاوشی) و بمون را نام برد.

4 سیاوش قمیشی – رگبار
این آلبوم بعد از دو سال و بعد از آلبوم ریمیکس کارهای مطرح قبلی قمیشی در تابستان سال گذشته عرضه شد. آلبوم بسیار زیبایی بود و توانایی قمیشی در این سنین را همچنان اثبات میکند. کمی هم تم راک لایت را به این فضای این آلبوم آورده بود که خود مقدمه ای را فراهم کرده برای آلبوم بعدی اش که به نظر میرسد فضای راک کاملتری را در آلبوم بعدی قمیشی شاهد هستیم. آهنگهای زیبای این آلبوم پرنده مهاجر – خدا جون و تو که رفتی بود.

3علی عبدالمالکی – نامسلمان
سومین آلبوم عبدالمالکی در تابستان سال گذشته بسیار شنیده میشد و این نشان از آن دارد که همچون بنیامین 85، عبدالمالکی مورد قبول عامه مردم قرار گرفته. در این آلبوم با سروش اس جی ترک کار کرد و با صدای زیبایی که دارد آلبومی را به مارکت داد که همچون آلبوم قبلی اش نام عبدالمالکی را به عنوان ده خواننده برتر داخلی تثبیت کرد. از آهنگهای تاپ این آلبوم میتوان رو کی قسم میخوردی – نا مسلمون – مسافرم و تک پر را نام برد.

2 ماهان بهرام خان – من هنوز
اولین آلبوم تکی بهرام خان که به صورت تکی و خارج از گروهش (0111 باند) بود در سفری که در تابستان به شمال کشور داشت در طی چند ماه ضبط کرد. بدون شک یکی از پدیده های موزیک سال گذشته همین آلبوم زیبا بود. ملودی و تنظیمها کار خود ماهان هست(در این آلبوم شاهد تلفیق موسیقی سنتی با و مدرن هستیم) و با صدای زیبایی که دارد در سنین بسیار پایین (21 سالگی) به موفقیت بالایی دست پیدا کرده و آلبومش در مجموع در حدود صد هزار نسخه فروخت. که برای اولین آلبوم بسیار عالیست. از آهنگهای عالی این آلبوم میتوان به بگو مگو – اشتباهه – سهم من – خاطره و خاطرات اشاره کرد.

1– رامین بی باک – دیگه قیدمو بزن
این خواننده جوان دو سال قبل با تک آهنگ دیگه قیدمو بزن و موزیک ویدیویی که بعدش ارائه داد مورد استقبال قرار گرفت و با اتهام صدای دوم شادمهر (اولیش حمید عسگری) بیشتر شناخته شد. اگر بخواهیم پدیده شماره یک موسیقی را در سال گذشته اسم بیاریم بدون تردید نام رامین بی باک پربارترین پدیده سال بوده. هر کدام از آهنگهای این آلبوم تاپ(هیت) هستند و پیداست روی آلبوم وقت زیادی گذاشته شده و برای هر کدام دود چراغ فراوان خورده شده. با این وجود اگر بخواهیم آهنگهای هات تاپ این آلبوم را معرفی کنیم میشود گفت نمیدونم که میدونی – دیگه قیدمو بزن – یادت هست – تمومه و تصویر عشق را نام برد.

0– محسن چاوشی – یه شاخه نیلوفر
در این آلبوم پر سروصدا که اولین آلبوم رسمی و پنجمین آلبومش در مجموع است با مصائب گرفتن مجوز در مهر ماه سال گذشته به مارکت آمد و نقدهای خوب زیادی هم گرفت و موفقیت بزرگی را حاصل کرد. به طوریکه بیش از یک میلیون نسخه فروخت.در روزهای اول شنیدن آلبوم به دلیل دیرهضم بودن آهنگها، عده ای کم متوجه عظمت این آلبوم شدند اما با گذر زمان و آشنا شدن موزیکهایی با این غلظت با گوش شنونده کم کم طرفداران و حتی نقادان سختگیر با موفقیت چشمگیر این آلبوم به توافق رسیدند. تمام تراکهای این آلبوم نشان از ذکاوت و وسواس محسن چاوشی نسبت به ملودی ها و حتی تنظیم ها دارد. بدون شک قویترین آلبوم چند سال اخیر موسیقی پاپ داخلی ایران همین آلبوم بود. فقط، شاید تنها ایرادی که میتوان به این آلبوم گرفت اینه که بیش از حد سیاهه. در همه آلبومها برای کسب همه جور سلیقه ای آهنگهای عشقی فراقی و وصالی هست اما این آلبوم اینطور نیست. کار ملودی ها عالی بودند که خود محسن برعهده داشت و همچنین تنظیمهای خوبی از محمدرضا آهاری در این آلبوم بود. به گفته خود محسن چاوشی این آلبوم مقدمه ای برای آلبوم بعدی است که فضای راک تری دارد و آلبوم به یاد ماندنی خواهد بود. از زبده ترین این آثار میتوان به یه شاخه نیلوفر – کجاست بگو؟ – چرا؟ – هفته های تلخ من – خاکستر – ناز – تو که نیستی و بغض اشاره کرد.

.

آلبوم های زیر هم بدون توضیحات و به ترتیب گذاشتم( از شماره 9 شروع میشه):
بابک جهان بخش – بی اسم
امین رستمی – یاد چشمات
منصور – جنجالی
جهان – لحظه های عاشقی
سهیل تهرانی – باورم کن
امید آمری – عشق پوشالی
کیوسک – باغ وحش جهانی
شهرام شپره – طپش
سون باند – با تو میمونم
داریوش – معجزه خاموش
اسی – یکی یکی

.

تمام نظرات ارائه شده در مورد این آلبومها نظر شخصی است و صرفا هدف بیان نظر و معرفی آلبومها مطرح و با کیفیت مارکت موسیقی ایران بوده و طبیعی است از میان این همه آلبومی که در سال 87 به بازار آمده نمیتوان تمام اش را لیست کرد و توضیح دادچون هم پست طولانی شده و حوصله سربر میشود و هم من همه ی آلبومها را گوش ندادم.
شما هم اگر لیستی دارید در نظرات بگویید و آیا به نظرتان لیست من چطور است؟!

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Del.icio.us :: Digg :: Stumble :: Furl :: Friendfeed :: Twitthis :: Facebook :: Addthis to other :: Subscribe to Feed


مشترک فید شوید !

RSS گودر

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

توییتر

خطا: توییتر پاسخ نداد. خواهشمندیم چند دقیقه صبر کنید و این صفحه را بازآوری نمایید.

بالاترین امتیازها

آمار

  • 14,147 hits

لایک‌خور فید فیدبرنریم

به 1 مشترک دیگر بپیوندید