Posts Tagged 'هالیوود'

روزنوشت[موزیکِ پاپ داخلی، پیش‌بینی اسکار 82ام]

یکی از بهترین برحه‌های موسیقی پاپ داخلی در راه است. برحه‌ای که اگر تحت الشعاع زد و خوردهای سیاسی قرار نگیره در نوع خودش خیلی میتونه پُروپیمون باشه. شما ببینید چه آلبوم‌های شاخی قراره ریلیز شه تو مارکت. محسن چاوشی: ژاکت، فرزاد فرزین: شانس، علی اصحابی: تو راست میگی، محسن یگانه: تابوت(یا تقاص)، احسان غیبی: خاطره‌انگیز، مجید یحیایی: سکوت مبهم و چند تا آلبوم دیگه که به صورت رسمی هنوز اطلاعی ازش در دستم نیست. مثل علی عبدالمالکی، خواجه امیری و بابک جهانبخش. اما چیزی که مسلم است با اوضاع پیچیده و داغون کمپانی‌های بی‌دروپیکر مارکت موسیقی بدبخت ایرانی نمیشه هیچ حدسی زد که کی دقیقا این آلبوم‌ها ریلیز میشن. ولی میشه نظر داد که این چند کمپانی کله‌گنده تر نظیر ایران‌گام و آوای باربد هیچگاه نمی‌آید دو آلبوم خیلی پُرطرفدار رو همزمان ریلیز کنن. چون به فروش دو آلبوم ضربه میخوره. ولی امیدوارم آلبوم چاوشی زودتر از باقیه بیرون بیاد. «ژاکت» را باید در سرما شنید و گرنه باید نشست زیر کولر و لم داد و حسرت بخوریم چرا هوا گرمه و ما داریم ژاکت گوش میدیم، مملکته داریم؟!

پست قبلی خیلی مورد توجه قرار گرفت +. با تشکر از اونایی که شیر کردن و لایک زدند(اسمایلی تنکس من!) اما باز هم از تریبون اعلام میکنم، اونهایی که با توجه این پست به بازیِ تحت عنوان «پیش‌بینی اسکار 82ام» یا «پیش‌بینی اسکار 2010» دعوت شدند/نشدند، شرکت کنند، لینکشان را در آخرین پست تازه میگذارم. و باید بگم که سریعتر لیستتون را بدین. چون زیاد طولش بدین فایده نداره. کم کم اسکار داره قابل پیش‌بینی تر میشه. و اصولا برای همین است که اسکار آخرین مراسم سینمایی‌ست که اجرا میشه. و چون اکثر اعضای رای‌دهنده اسکاری تو SAG، DAG، ISA، Golden Globe، PGA، CCA و الخ هستند، خواه‌ناخواه نظرات منتشر شده و نامزدان و برندگان به عُرف معمول در اسکار هم هستند و با تقریب درصد بالای همانطور خواهد شد که قبلا در مابقی فستیوال‌ها رخ داده.

روزنوشت[یک نوشته، فیلم «مارلی و من»]

  • اول، این متن را بخونید:
از آن دسته مردها بود که وقت بارانی یا کت خریدن اول به آسترش خوب نگاه میکرد و بعد که از رنگ و دوخت ساتن آستر مطمئن میشد آن را پرو میکرد و دست آخر از فروشنده- با یک حالت فخرآمیزی- می‌پرسید «ببخشید این کت چند؟» یا آرام با سبابه چند ضربه میزد به تخته‌ی کف کفش که حتما صدای چرمش بیاید بعد میگفت «شماره چهل و سه لطفا». خیلی وقتها آدم وسوسه میشد که صورتش را توی بیخ گردنش فرو کند و مطمئن باشد که یک بوی بی‌نظیر دلپذیر نصیبش میشود. من اکثر اوقات باران که میزد گوشم بی‌تاب زنگ تلفن میشد که برای قهوه عصر زنگ بزند و همانطور تامنینه بگوید «خانم پیاده‌روها رو دیدین؟ بوی بارون تو تراس شما هم پیچیده؟» بعد عصر که میشد میدیدم که از دور با آن لبخند مرموزش می‌آمد و مثل همیشه انگار که بازی رنگها را بداند، شال ارغوانی‌اش را با سورمه‌ای بافتنی‌اش ست میکرد و به من که میرسید هر دو بازویم را میگرفت و بعد هوای بینمان را با چشمهای بسته- انگار که دارد همه‌ی من‌را تنفس میکند- عمیق نفس میکشید ومیگفت «این هم بارون که سفارش داده بودین». بعد دستش را میکرد توی جیب شلوارش و آرنجش را تعارفم میکرد که یعنی بیا ردِ این پیاده‌رو را بگیریم و تا آخر برویم…ا

 

این بنظرم یک متن فوق العادست. صاحب نوشته اش را میدانم که زن است و این هم وبلاگش .تو گودر شیرش کردم. لایکش هم زدم. اما، این متن زیبا رو حیفم اومد کم خونده بشه اینه که اینجا هم عینا از این پست گذاشتمش تا شما هم چندین بار بخونید و لذت ببرید.
  • سال 2008 هالیوود، شاهد تولید چند فیلم عمده سگی بود. مثل «بولت» و «مارلی و من». دیروز فیلم مارلی و من را دیدم. فیلم واقعا سگی بود. به طوریکه 22 سگ مختلف در نقش محوری سگ فیلم نقش ایفا کردند. و اینقدر سگ محور است که تصوری که فرهنگ غرب نسبت به حیوانات خانگی(pet) دارند را مایی که در فرهنگمان به نوعی این چیزهارو نداریم، میتونیم علت کشش به حداقل سگ را درک کنیم. به عنوان مثال در جایی در آخر فیلم اُون ویلسون به سگش میگه: «بیش از هر چیزی دوست دارم». فیلم ساخته ی دیوید فرانکل هست که در ژانر خانوداگی-عشقی با بازیهایی خوب اُون ویلسون و جنیفر انیستون با بودجه شصت میلیون، فروش بسیار عالی 143 میلیون را برای خودش رقم زد. این فیلم کریسمس سال پیش در رقابت با مورد عجیب بنجامین باتن دو هفته در صدر باکس آفیس بود. به نظرم فیلم خوبی است برای یک آخر هفته ی یک زوج تازه مزدوج. از آنجایی که فیلم به واسطه بازیهای خوب بازیگرانش و همچنین فیلمنامه خوبش(که یک داستان پرفروش هم بوده)، بافت طبیعی یک خانواده را در این دو ساعت و سه دقیقه به خوبی به تصویر میکشد، فیلم را قابل لذت کرده است. ریت من به این فیلم 7.5 است. و ملت هم بهش 7.1 دادند.
  • https://i0.wp.com/img2.pict.com/cd/0a/71/1464046/0/4018018465.jpg

    تنها نکته ای شاید شمارو جلب به دیدن این فیلم کلیشه کند، تمایل به سگی بودن فیلمه. و این خودش موردی هست که از برپچسب کلیشه ای بودن فیلم را خارج میکنه. یه نکته ی جالب فیلم اینه که به دلیل غیرعادی بودن شخصیت سگ فیلم، اسم مارلی زیاد توسط جان و جنی صدا زده میشه. به طوریکه شک کردم اگر آلپاچیو رکورد فا.ک را در صورت زخمی داره، این فیلم هم رکورد «مارلی» را داره. بعد، این اسم به نظرم قشنگ هم هست. مخصوصا که حرف «ر» دارد و بعدش «ل» اومده. یعنی طوری توی دهن زیبا میچرخه که جذاب میشه. و مطمئنا انتخاب این اسم یکی از دلایلش همین بوده.

مشترک فید وبلاگ شوید…

فصل رکود در سینمای هالیوود

بعد از فیلمهای خاص تابستونه، یه دوره رکود هست که هم ملت کمتر به سینما میرند و هم جریان تولید فیلمهای متوسط و ضعیف بازتر میشه. تا فیلمهای نسبتا کم مخاطب، برای نمایش نیروهای تازه، یا فیلمهایی که در مقابله با غولهای سینمایی دچار خفگی میشند و … در این دروه ها فرصت نمایش پیدا کنند. مثلا همین ماه اکتبر یکی از دوره های رکوده. یا مثلا ماه های اول میلادی.
فیلمهای تابستونه برای سرگرمی میاند و اکثرا پرپولسازترین فیلمهای سینما مربوط به تابستان و اللخصوص فیلمهای سوپرهیرویی(Superhero) هستند. و چون ملت اوقات فراغت بیشتری در این سه ماه دارند، بیشتر به سینما میاند و این چرخه تولید فیلمهای وقت پر کن، پرهزینه و غالبا تجاری به این صورت در تابستانها ایجاد میشه. به عنوان مثال میشه به The Dark Knight، Transfomers و Spiderman اشاره کرد.
فیلمهای شاخ سینمایی معمولا در رقابت با گرفتن تاریخ اکران آخرین ماه میلادی(دسامبر) تلاش زیادی میکنند. بخش عمده ای از فیلمهای خوب سال را میشه از اواسط نوامبر تا آخر دسامبر پیدا کرد. علت اهمیت اکران فیلمهای پرهزینه و با عوامل قدرتمند غالبا دو چیزه: یکی اینکه تعطیلات آخر سال هست و کریسمس(25 دسامبر) و ملت فرجه بیشتری برای آمدن به سینما دارند. و مورد مهم دوم اینه که نظر عوامل اسکار را به خودشان جلب کنند. جایزه های اسکاری هم این موضوع را تایید میکنند.

در هر صورت شما میتونید در سایت باکس-آفیس موجو تمام اطلاعات اینطوری را زیرو رو کنید.

پ.ن: دوست بسیار خوبم، مسعود.خ از دنیای وبلاگ نویسی کناره گرفت. وی که به تازگی وبلاگ جدیدالتاسیسش (مایکروگل) توسط وردپرس خاطی شناسایی و بسته شده بود با عنوان «پایان نوشته های بی پایان» به «نوشته های بی پایان»ش خاتمه داد. به امید موفقیت روزافزون برای او.

مشترک فید وبلاگ شوید…


مشترک فید شوید !

RSS گودر

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

توییتر

خطا: توییتر پاسخ نداد. خواهشمندیم چند دقیقه صبر کنید و این صفحه را بازآوری نمایید.

بالاترین امتیازها

آمار

  • 14,107 hits

لایک‌خور فید فیدبرنریم

به 1 مشترک دیگر بپیوندید