Posts Tagged 'وبلاگستان'

روزنوشت[فاز جدید وبلاگستان، آرشیو فیلم، وبلاگ‌نویسای محبوب، تبلیغات]

اولا،   من از نزدیک فضای وبلاگستان فارسی رو دنبال میکنم. و حس میکنم به‌طور مشخص اتفاقاتی مهمی در حال افتادن هستند. به عنوان مثال کمرنگ شدن نقش وبلاگ‌ها با آن تعریف سنتی. و روی کار آمدن متدهای جدید که سرمنشاء از اس‌ام‌اس میگیرند. که بعدا با توییتر و حالا با مینمال‌ها رشد بسیار زیادی داشتند. وبلاگ‌های سنتی خیلی کم‌کار تر شده‌اند. کم‌تر جدی گرفته می‌شوند. مخاطب از متن بلند گریزان است و توجه عمومی دیگر کمتر متوجه متن‌های چند پاراگرافی بلند میشود. چراکه فرصت محدود و تعداد زیاد وبلاگ‌ها این فرصت را از مخاطب ربوده. صورت جدیدی که در وبلاگستان در حال قوت‌گیری هست، مجله‌های اینترنتی هستند. که جدیدا بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. آن هم به‌دلیل خاصیت دست‌چین کننده‌ای که در خروجی محتوای این نشریات آنلاین قرار میگیرد. و این مرزی روشن و قابل توجه بین سایت‌های لینک‌پراکنی و وبلاگ‌های زحمت‌کش است که به‌سختی در این ایام تولید محتوا میکنند.
اگر به این چند موردی که در بالا به‌صورت پراکنده گفتم از دور خوب نگاه کنیم، متوجه میشیم وبلاگستان فارسی در حال کوچک شدن و به‌نوعی تغییر فرم دادن هست. که در این مورد البته میشود یک تحقیق علمی انجام داد و نتایجی گرفت که پیش‌گویی کننده‌ی چند ماه آینده وبلاگستان باشد.

دوما،   تعداد زیادی فیلم ندیده دارم. قراره که با یکی از بچه‌ها بریم تبادل و سینک کنیم. که این تعداد به‌مراتب بیشتر هم میشه. من کرم فیلم جمع کردن دارم. در صورتی که شاید کمتر از یه آدم عادی حتی فیلم ببینم. مثلا الان حدوده 20 روزه هیچ فیلمی ندیدم! ولی تو همین چند روز یه مجموعه دویست‌گیگی از مستندهای بی‌بی‌سی و چند تا فیلم با کیفیت اچ‌دی دستم رسید که رو هارد یواس‌بی 3ام هست. ولی حتی یک‌دونه‌اشم ندیدم. یعنی در واقع من حسی فیلم میبینم. به اعتقاد من باید حسِ فیلم دیدن داشت تا بشه بشینیم پای فیلم و از فیلم لذت برد. حالا فعلا برای اینکه بی‌خبر هم نباشم، هر روز آی‌ام‌دی‌بی چک میکنم و ایضا بانی‌فیلم رو. و حتی تاپیک آخرین فیلمی که دیدیِ فرومِ فیلمِ پی‌سی‌ورلد رو چک میکنم. البته از فرمایشات گهربار بهنام ناطقی عزیز هم بی‌بهره نمیشم. البته ذکر نکته ضروریه که من هم مث فیلم بین‌های حرفه‌ای لیست فیلم دارم برای دیدن. که هر موقع حداقل تا هفت تا فیلم آینده‌ام مشخصه چی‌ها هستند که البته معمولا دست‌خوش تغییرات میشن. به‌عنوان مثال اولین فیلم تو این لیستم 2012 بود که مربوط میشه به 3 یا 4 ماه پیش و هنوز ندیدمش. خب تا فیلمی مث Stay میخوره به چشمت، مگر میشه از این فیلم گذشت؟ و حتی کمتر از دو سه بار ندیدش؟ همین میشه که این لیست زیاد اعتباری نداره ولی خب بارها ازش خط گرفتم.

سوما،    گاهی اوقات دلم برای وبلاگ‌نویس‌هایی که دیگه نمینویسند، تنگ میشه. مثل درویش و مهرنوش. ولی خوشحالم که در نبود اونها باز هم تعدادی هستند که نوشته‌هاشون من‌رو ارضا میکنه. من یه‌سری تو همین وبلاگ یه بازی وبلاگی گذاشتم که هر کی بیاد و بهترین‌های خودش رو در وبلاگ‌خوانش معرفی کنه. اونجا خودم هم چهار تارو معرفی کردم. الان خوشبختانه این تعداد بیشتر هم شده: لنگ‌دراز – سه‌روز پیش – مهندس خسته – میلاد – نسوان – عکس‌نوشت و روزانه‌های یک دوشیزه. اینا وبلاگ‌نویسای محبوب من در سبک روزنوشت نویسی و دل‌نویسی و این‌جور چیزها هستند. شما هم اگه دلتون خواست یه‌بار این‌کار تو وبلاگتون بکنید. در نوع خودش جالبه. شاید سال دیگه هیچ‌کدوم دیگه ننوشتن و مارو از نوشته‌های زیباشون محروم کردن. مثل خیلی‌ها.

چهارما و بلکه آخرا،    به‌نظرم بخش اعظم و مهمی از جریان فناوری و اطلاعات، تبلیغات و اطلاع‌رسانیه. و دقیقا به همین دلیل و آگاهی اپل به این مسئله، سرانه درآمد سالانه‌ی اپل از مایکروسافت جلو زده و کلا دومین کمپانی پولساز آمریکاست. شما کافیه بدونین اپل قراره کنفراسی داشته باشه و بعدش برین تو بلاگ سرچ گوگل یا تکنوراتی یا هرجای مشابه دیگه. و ببینید چقدر حجم تبلیغات رسانه‌ای (اعمم از مجله و وبلاگ و الخ) بالاست. خب برای همین است گوشی مشکل‌داری چون آیفون 4 اینقدر فروش میکنه و میشه پرفروش‌ترین محصول اپل. بعد ما تو ایران حسرت فقط دست‌گرفتن آیفون را داریم. چون داشته باشیم هم که برامون دردی دوا نمیکنه با نسل 2.75 سیستم‌های مخابراتیمون. حالا تازه به فکر افتادن که برن دنبال نسل سوم با اپراتور سوم. به قول من-اگه-خدا-بودم: من اگه خدا بودم، ایران را اینقدر بدبخت نمی‌آفریدم. یه دوستان حساب کرده بود، در کل ایران حتی از کره شمالی هم بدبخت تر است.

مشترک فید وبلاگ شوید…

Advertisements

نوشته‌هایی از ننوشتن‌هام

واقعا شرمنده خواننده‌هامم. کلا یه‌مدت از اینترنت کناره‌گیری کردم. من Lost & Confused شدم. نه گودر، نه چت و الخ. کلا هرچی از سنم بیشتر میگذره، ساکت‌تر میشم. بیشتر تو جمع‌ها سکوت میکنم. بیشتر جلوی حرفامو میگیرم. چون هر روز که میگذره میفهمم که چقدر من نمیدونم!. و هر حرفی را آنچنان سنجیده میخوام بزنم که یه‌وقت کسی فکر نکنه من اینقدر نمیدونم. که اینقدر این خودداری زیاد میشه که سکوتم کش‌دارتر و ممتدتر میشه. و این میشه که اینجا هم دیر به دیر آپ میشه. حرفی هم برای گفتن ندارم زیاد. حتی حرف‌های سخیف و مضحک که کسی روش حسابی باز نمیکنه، کمتر میزنم. چون به‌اندازه کافی این‌جور نوشته‌ها نوشته میشند. خوشبختانه نویسنده‌های خیلی قادری در سطح وبلاگستان هستند که باورتان نمیشود بسکه از نوشته‌اشان لذت میبرم. گاهی نوشته‌هاشون را پیرینت میگیرم و چندبار از روشون میخونم. خب در چنین جمعی، من سعی میکنم بیشتر ساکت باشم تا بخواهم تکراری باشم و حرف بی‌سروته تحویل مخاطب بدم. و یا چرت‌وپرت ببافم و یه‌عده‌ی رو علاف کنم. باور کنید هر پستی که تو این وبلاگ هست با کلی فکر و تلاش برای متفاوت نوشتن و جذب مخاطب بوده، نوشته شده. این حرفارو نمیزنم که بگم دیگه نمینویسم. من با نوشتن آنچنان انس گرفتم که توان ترک یا ننوشتن ندارم. اما، در این فضای فعلی وبلاگستان بهتر است سنجیده‌تر و محتاط‌تر نوشت. تا مخاطب رو راضی کنی فیدتو برای همیشه بسابه. به‌زودی سعی میکنم برگردم به نوشتن‌هام.
ممنونم که فیدمو در گوشه‌ی فیدریدرتون گذاشتین و هنوز هم دوست دارین منو بخونین.

پ.ن: آهنگ صفورا به نام Drip Drop از آذربایجان تو یوروویژن امسال بود که پنجم شد، رو از دست ندید.

مشترک فید وبلاگ شوید…

مینیمال‌ها و وبلاگستان

تقریبا دو سه سالیست، وبلاگستان فارسی، شاهد رشد بی‌سابقه‌ی سبکی جدید در وبلاگنویسی بوده. که دهن به دهن چرخیده و دیگه الان رایج شده میگن وبلاگ‌ «مینیمال»ی. تعداد این وبلاگ‌ها هر روز در حال رشد بوده تا به امروز. رشد بسیار سریعی که وبلاگهایی با موضوعاتی نظیر آی‌تی، روزنوشت و دل‌نوشت که شاید مهمترین مطالب مورد توجه مخاطب وبلاگستان فارسی بوده رو تحت‌الشعاع قرار داده و به چالش جدی کشیده. بررسی این موضوع از این حیث اهمیت ویژه داره:
اینکه، اهمیت ناگهانی، مطالب کم‌خاصیت ولی جذاب که منجر به هدایت شدن وبلاگستان به سطح پایین‌تری از تولید مطالب مفید در سطوح مختلف اعمم از آی‌تی یا موارد خاص و غیره بشود، میتواند تهدید کننده فضای کلی وبلاگستان فارسی باشد.
اگر در نظر بگیریم، جدی‌ترین دنبال‌کنندگان وبلاگستان فارسی، همان گودریان هستند: که با لایک‌هایشان و شیر کردن‌هایشان و حتی کامنت و نت‌هایشان به نویسنده‌ای انگیزده میدهند یا دیگری رو بی‌انگیزه میکند، این خطرها و تهدیدها آنقدر در فضای گودر بارز جلوه می‌کند که در این سایت میشود به وضوح این مسئله رو حس کرد. همچنین به‌وضوح میشود دید، که چقدر مطالب چند کلمه‌ای گُل‌درشت توفیق خوانده شدن بیشتری پیدا میکنند حال آنکه در این حد حق‌اشان نبوده. همین انگیزه‌های مضاعف، باعث شده حجم انبوهی از این وبلاگ‌ها فضای گودر رو پر بکنه. رفته رفته با استقبال بیش از حد و به‌خصوص افزوده شدن لایک به گودر، موجبات پیدایش سلسله وبلاگ‌های گروهی رو پدید آورد. از جمله، مملکته داریم؟. که این وبلاگ با اینکه حتی پنج ماه هم از مدت شروعش نمیگذرد، توفیق کسب بهترین وبلاگ فارسی را(دویچه‌وله) یافته. وبلاگ‌های گروهی دیگری هستند که به‌شدت مورد توجه قرار گرفته‌اند(+). در گودر +100 لایک میخورند و اصلا با هر پستی یه موجی در گودر به‌راه می‌اندازند.
این‌ها، عامل‌هایی هستند که گرچه جذابند، ولی فضا را کم‌کم آلوده میکنند و میشود فرندفیدی که چت‌روم نبود ولی شد. و در واقع، آن فضای منحصر به فرد گودر، به فضایی میرسد که درصد زیادی از شیر فیدها صرف مطالب مینمال میشود و حق دیگر مطالب زایع میشه. و از آن حالتی که باید باشد، خارج میشه و دیگه با یه فیدریدر معمولی فرقی نمیکنه.
وبلاگنویسی در ایران، رتبه‌ی دهم در دنیا رو داره و با توجه روند رشد این پدیده(مینیمال‌)، نظریه زوالِ وبلاگ‌ها را بیشتر در مورد وبلاگستان فارسی تایید میکنه. که تازه، شخصی با نفوذ بالا بیاد و به‌راحتی این مسئله‌رو تایید کنه و ترویج کنه(+).

مشترک فید وبلاگ شوید…


مشترک فید شوید !

RSS گودر

  • خطایی رخ داد! احتمالا خوراک از کار افتاده. بعدا دوباره تلاش کنید.

توییتر

خطا: توییتر پاسخ نداد. خواهشمندیم چند دقیقه صبر کنید و این صفحه را بازآوری نمایید.

بالاترین امتیازها

آمار

  • 14,120 hits

لایک‌خور فید فیدبرنریم

به 1 مشترک دیگر بپیوندید